امر كرد دنيا را به اطاعت خود ، پس اطاعت كرد پروردگار خود را ؛ پس گفت حقّ تعالى به آن : مخالفت كن كسى را كه طلب كند تو را ، و موافقت كن كسى را كه مخالفت كند تو را ! پس اين دنيا بر آن چيزى است كه عهد كرده است حقّ تعالى به سوى آن ، و خلق كرده است دنيا را بر آن » . تحقيق تفصيلى بدان كه دنيا - بتحقيق - دار آفت و هوان است و بيت محنت و خسران ، نوشش نيش است و نيشش در دلها باعث ريش ، طالبش اگر با جاه است ليكن در چاه است ، محبّش در محنت و تعب است اگرچه از نعمت دنيا در عجب است ، عامرش « 4 » ناسى خويش است و مخرّب دين و كيش ، اميرش اگرچه ظاهرا با عزّت است امّا دايما - به سبب حسرت - در ذلّت ، مدّاحش پشيمان و مريدش پريشان ، مطمئنّ به آن متزلزل است و معجب به آن خجل ، مفتون به آن حيران ، جمع‌كنندهء آن در زيان و خسران ، مشتاق به آن عليل است و بخيل به آن ذليل ، ملعون به لعنت حقّ تعالى ، مطرود تمام انبياء و اوصياء و متروك تمام اوليا و عرفاست ، معقودهء « 5 » « عزازيل » « 6 » بىعقل و حيا و طلاق‌دادهء حضرت مولى است ، اقبالش و بال است و باطنش مار پرخطّوخال ، مالش مار است و هلاكتش شعار ، دينش كفر است و اضلالش دثار « 7 » ، مغرورش در ضرر است و عمرش در گذر ، بقايش فناست و بذل و افنايش مورث عمر جاويد و بقاست ، جويايش مغرور

--> ( 4 ) - عامر : آبادكننده ( 5 ) - زنى كه در پيمان زناشويى باشد . ( 6 ) - شيطان ( 7 ) - بالاپوش ، مقابل شعار كه آن ، لباس زير است .