را دين و شريعت و سنّت‌هاى مقتدايان و ائمّهء هدى - عليهم السّلام - . و اگر راضى باشى به آنچه تو در آنى ، پس نيست كسى شقىتر به علم تو از تو و ضايع‌عمرتر ؛ پس ميراث مىيابى حسرت را در روز قيامت . تحقيق تفصيلى بدان بتحقيق كه غرور ، فريفته شدن به چيزى است بىحقيقت كه تصوّر كند نفس ، و ساكن شود به آن به محض هوا و ظنون فاسده و وهم خود كه در واقع و نفس الامر چنان نباشد ؛ چون سراب كه عطشان آن را آب پندارد و حال آنكه آب نيست ، و مظنون « 3 » او حقيقت ندارد ؛ و فريفته شدن به چنين چيزى را غرور گويند . و غرور - به فتح غين - به معنى فريبنده است ، و حقّ تعالى بر دنيا اطلاق فرمود ، و دنيا را غرور فرمود ؛ زيرا كه مىفريباند جهّال ناقص العقول را ، و سراب خود را آب مىنمايد ، و فريفته به خود مىكند ايشان را . و اسباب غرور بسيار است ، و اعظم آنها دنياست ؛ زيرا كه جامع است شعب كثيره را كه هريك سبب اغترار انسان گردد . و اهل غرور ، طوايف عديده‌اند كه هريك به سببى مغرور گشته ، از كمال خود محروم مانده‌اند ؛ طايفهء اولى اهل جهلند كه به سبب نقصان عقل ، قاصرند از ادراك حقيقت دنيا كه جيفه‌اى است فانى ؛ كما قال رسول اللّه ص : « الدّنيا جيفة و طالبوها كلاب » « 4 » و لهذا به زخارف و زينت موهومهء آن مغرور شده‌اند ، و حقّ - جلّ و علا - در تعيير « 5 » و سرزنش ايشان فرموده كه : وَ غَرَّتْكُمُ الْأَمانِيُّ حَتَّى جاءَ أَمْرُ اللَّهِ وَ غَرَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ « 6 » .

--> ( 3 ) - پنداشته شده ( 4 ) - دنيا مردار است و خواهندگان آن سگها : « مصباح الشريعة » : 138 ( طالبها ) ، « مفتاح الفلاح » : 341 ( 5 ) - سرزنش و تقبيح كردن ( 6 ) - . . . و آرزوها شما را مغرور كرد تا فرمان خدا ( مرگ ) دررسيد و ( شيطان ) شما را به حلم خدا فريب داد : -