الاستقامة على بساط الخدمة ، و هيبة المطّلع ، و كثرة الذّكر . و امّا المهمل لاوقاته ، فهو صيد الشّيطان لا محالة . و اعتبر بما فعل بنفسه من الاغواء و الاستكبار من حيث غرّه ، و اعجبه عمله و عبادته و بصيرته و رأيه ؛ قد اورثه علمه و معرفته و استدلاله بقوله اللّعنة الى الابد ؛ فما ظنّك بنصحه و دعوته غيره ؟ ! فاعتصم بحبل اللّه الاوثق ؛ و هو الالتجاء و الاضطرار بصحّة الافتقار الى اللّه في كلّ نفس . و لا يغرّنّك تزيينه الطّاعات عليك ؛ فانّه يفتح لك تسعة و تسعين بابا من الخير ليظفر بك عند تمام المائة . و قابله بالخلاف و الصّدّ عن سبيله ، و المضادّة باستهوائه . ترجمهء اجماليّه : فرمود حضرت امام ص : متمكّن « 4 » نمىشود « شيطان » به وسوسه كردن از بنده ، مگر وقتى كه اعراض كند عبد از ذكر حقّ تعالى ، و خوار شمرد امر پروردگار را ، و ساكن شود و آرام گيرد در نهى او ، و فراموش كند حقّ تعالى را كه مطّلع است بر سرّ و باطن او . پس ، وسوسه آن است كه بوده باشد از خارج دل و به اشارت قلب و معرفت عقل و مجاورت طبيعت . و امّا هرگاه متمكّن شد وسوسه در قلب ، پس آن گمراهى و ضلالت و كفر است به حقّ تعالى . و خداوند عزيز جليل ، خواند بندگان خود را به لطف خواندنى ، و شناسانيد به ايشان عداوت « شيطان » را ، پس فرمود - و چه بسيار عزيز است گويندهء آن - كه : « شيطان » از براى شما عدوّى است آشكار . و فرمود : به درستى كه « شيطان » از براى شما عدوّ است ، پس بگيريد او را دشمن . پس باش با « شيطان » مثل مرد غريب با سگ شبان كه فزع « 5 » مىكند غريب به سوى صاحب سگ در

--> ( 4 ) - ساكن و مقيم ( 5 ) - در اينجا به معنى پناه جستن مىباشد .