دخول در آتش است » . و نيز مروىّ است كه : « ملاقات كرد يحياى نبىّ ، « عيسى » ع را . پس گفت او را كه : مىبينم تو را لهودارنده كه گويا ايمن هستى ! پس در جواب او « عيسى » فرمود كه : مىبينم تو را عبوس « 81 » دارنده كه گويا مأيوس هستى ! پس « يحيى » گفت : تأمّل داريم تا وحى الهى به محاكمهء ما نازل شود . پس وحى فرمود حقّ تعالى به سوى هر دو كه : دوست‌تر شماها در نزد من ، آن كسى است كه با طلاقت وجه و بسّام « 82 » است ، و حسن ظنّش به من بيشتر است » . لهذا طلاقت وجه و حسن بشره و گشاده‌رويى و تبسّم در نزد خالق محبوب است ، و عبوس غير محبوب است . و در اين باب ، مناسب است كه بعضى از اخلاق و شيم « 83 » و آداب حضرت رسول ص را ذكر نماييم ، با بعضى اخلاق و آداب كه به آن امر فرموده ، تا شيعيان و دوستان ، در ظاهر و باطن ، اقتدا به آن بزرگوار نمايند ، و راغب گردند در تهذيب اخلاق ؛ كما قال اللّه تعالى : لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ « 84 » . منقول است كه آن حضرت ، تضرّع و ابتهال مىفرمود ، و مسألت مىنمود از حقّ تعالى آنكه مزيّن فرمايد او را به محاسن اخلاق ، و در دعا مىخواند : « اللّهمّ حسّن خلقي و خلقي » « 85 » . و سؤال كرده شدند بعضى از صحابه از

--> ( 81 ) - ترش‌رويى ( 82 ) - پرتبسّم ؛ كسى كه پيوسته لبخند بر لب داشته باشد . ( 83 ) - جمع شيمه ، به معنى خوى و خصلت ( 84 ) - به مجلّد اوّل ، مقدّمهء شارح ، صفحهء 21 رجوع شود . ( 85 ) - بار خدايا ! صورت و خوى مرا نيكو گردان : اللّهمّ احسنت خلقى فاحسن خلقى : بار خدايا صورت مرا نيكو فرمودى ، پس خلق مرا ( نيز ) نيكو فرما : « روضة الواعظين » 2 : 268 ، « مشكاة الانوار » : 394