رسميّه محجوب مىگردد . و بعد مىفرمايد : حضرت رسول ص فرمود : مخالفت سريره « 45 » با علانيه ، مسمّى است به نفاق - در هركس كه يافت شود ، و در هر مكان ، و در هر زمان ، و در هر مرتبه باشد - ؛ يعنى آيات مذكوره در « كلام اللّه » ، اختصاص به منافقين معاصرين حضرت رسول ص ندارد ؛ هركس به صفات ايشان متّصف باشد ، آيات او را شامل است ؛ زيرا كه در مقام خود ، محقّق است كه احكام الهيّه ، اگرچه بحسب خطاب خاصّ باشد به طايفه‌اى ، در حقيقت ، عامّ است و جارى است بر حقايق كلّيّهء نوعيّه كه شامل است جميع افراد آن نوع را الى يوم القيام ؛ چنان‌كه از حضرت ابى جعفر ص منقول است كه فرمود : « قرآن » نازل شد اثلاثا ؛ ثلث آن در شأن ما و دوستان ماست ، و ثلث آن در شأن دشمنان ما و دشمنان كسانى كه بوده‌اند قبل از ما ، و ثلث آن در سنّت و مثال است ؛ و هرگاه آيه‌اى نازل شده باشد در شأن طايفه‌اى ، پس بميرند ايشان ، بايد بميرد آن آيه ، و باقى نماند از « قرآن » چيزى ، لكن « قرآن » جارى مىشود اوّلش بر آخرش مادام كه سماوات و ارض باقى است ، و از براى هر قوم ، آيه‌اى است كه تلاوت مىنمايند آن را و ايشان اهل آن آيه‌اند ، خواه آيات خير باشد يا آيات شرّ . پس بايد تقوى ورزد ، و احتراز نمايد مؤمن از آنكه داخل گردد با اعداء اهل عصمت عليهم السّلام در آيات شرّ و نفاق . « اعاذنا اللّه و ايّاكم من الشّرك و الشّكّ و النّفاق » « 46 » . * * *

--> ( 45 ) - نهان ، باطن ( 46 ) - خداى تعالى ما و شما را از شرّ شرك و شكّ و نفاق پناه دهاد .