هم برنمىآئيم ، تا كار به كار كسى نداشته مشغول خودمان باشيم ، ما كجا اين حرفها كجا ، جواب مىگوئيم اگر امورات آنى باشد همين‌طور است كه مىگوئى ، از اين هم بزرگتر مثل كوه بدوا به نظر آدم مىآيد كوچك نيست . ليكن اشكال در اينست كه تكليف شاق نكرده‌اند امورات تدريجى است پس همين‌قدر كه تدريجى شد ديگر كار درست مىشود ، مردم به تدريج باز و شاهين و ساير مرغهاى صيدى را رام كرده ، به دست گرفته‌اند . پس ملخص كلام اينكه در هر مرتبه كه هستى آن نيم رمق كه دارى آن‌قدر را كه به سهولت مىتوانى به عمل آورى اگر در آن مسامحه نكردى ، آن را بجا آوردى يك چنين هم بر قوّت تو مىافزايد ، بلكه زياده ، زيرا كه فرمود : تو يك وجب بيا ، من يك ذراع ، و اگرنه ، مسامحه كردى ، آن مقدار قوّتت هم در معرض زوالست . مثلا شب را تا صبح خوابيدى بناى بيدارى داشتى ، نشد ، حالا كه اول صبحست ، تا ملتفت شدى ، پا شو ، بين الطلوعين را بيدار بودن اين خودش هم فيض علىحده و توفيقى است از جانب حضرت إله جلّ جلاله اين را به مسامحه بر خودت تفويت مكن ، به شيطان گوش مده كه مىگويد : حالا به وقت نماز صبح زياد است ، قدرى بخواب ، غرض او معلوم