بارى ( فارسى گو ، گرچه تازى خوشتر است ) حال كه فهميدى معنى توبه را و لزوم آن را و اينكه ترك آن را اصرار مىنامند ، بدان كه لا اشكال در اينكه خداوند جلّ و علا صحيح از توبه را قبول مىفرمايد به شرط آنكه به آب چشم بشورى كثافات معاصى را از قلب ، بعد از برانگيزاندن آتش را در دل ، و هر قدر تأثير آتش پشيمانى در قلب بيشتر است اسباب اميد بر تكفير ذنوب و علامت صدق است ، چه اينكه بايد حلاوت تشهّيات معاصى مبدّل به تلخى ندم گردد تا نشانهء تبدّل سيّئات به حسنات باشد . آيا نشنيدى قضيهء پيغمبرى را از بنى اسرائيل ، اينكه سؤال نمود از حضرت بارى جلّ شأنه قبول توبه‌اى از بندگان را ، بعد از اينكه سالها جد و جهدى در عبادت نموده بود آن بنده ، جواب آمد قسم به عزّت خودم اگر شفاعت كند در حقّ او اهل آسمانها و زمين ، توبهء او را قبول نخواهم كرد ، و حال آنكه حلاوت گناهى كه از آن توبه كرده در قلب او هست ، از اينجاست كه فرموده‌اند بايد گوشت‌هائى را كه از حرام گرفته بريزد ، كه آنها فاسد شده‌اند ، و گوشت‌هاى صحيح را هم فاسد مىنمايند . و اللّه المستعان . و همچنين بايد قصدش تعلّق بگيرد به ترك هر محرمى و اداء هر واجبى فى الحال و على الدّوام فى الاستقبال الى