و پوشيده ثوب طاعت و بندگى را و همچنين ملتفت باشد كه همچنان كه در دنيا خداى خودش را به غير ثوب زى خود و عادت خود غبارآلوده سربرهنه و پابرهنه ملاقات مىكند ، همچنين بعد از مردن خواهد ملاقات كرد عمال خداى خود را بكمال ذل و انكسار و عريان ، و در حال تنظيف بايد قصدش تنظيف روح باشد از شرك معاصى و به قصد احرام هم عقد توبهء صحيح ببندد يعنى حرام كند بر خود به عزم و ارادهء صادقه كل چيزهائى را كه خداوند عالم حرام نموده بر او كه ديگر بعد از مراجعت از مكهء معظمه پيرامون معاصى نگردد ، و در حين لبّيك گفتن بايد ملتفت باشد كه اين اجابت ندائيست كه به اين متوجه شده . اولا قاصد باشد كه قبول كردم كلّ طاعتى كه از براى خداوند متعال است . و ثانيا مردد باشد كه اين عمل از اين قبول خواهد شد يا نه ، قضيهء سيد الساجدين سلام اللّه عليه را به نظر بياورد كه در احرام نمىتوانستند لبيك بگويند و غش مىكردند از راحلهء خود مىافتادند ، سؤال مىشد جواب مىفرمودند مىترسم خداى من بفرمايد لا لبيك و هم به نظر بياورد از اين كيفيت يوم محشر را كه تمام مردم به اين شكل از قبر خود بيرون مىآيند عوراند « * » و سربرهنه و ازدحام‌آورنده بعضى در

--> ( * ) عوراند : عريان و برهنه‌اند .