به گوش ميرسد ، يكى فرياد برميآورد وا ويلاه ، و ديگرى داد مىزند وا عطشاه ، و ديگرى ميگويد وا مصيبتاه ، و آن يكى وا غوثاه و آن ديگرى وا ذلّاه . روزى كه همه براى حضور در پيشگاه رب العالمين برميخيزند و كارگزاران و لشكريان حق يعنى ملائكه خشمگين و سختگير و تندخو و اخمو با چهره‌هاى وحشتناك و اجسامى ستبر و بزرگ و با گرزهاى آتشين بر مردم احاطه كرده‌اند و مردم در دست آنها در اسارت ذلت و خوارى هستند و آنها را به طرف حساب ميرانند . نميدانم حال ما در آن روز در برابر تو چه خواهد بود . و كو طاقت ما براى تحمل اين سختيها كه كوههاى محكم بلكه زمينها و آسمانها از تحمل يكى از آنها عاجزند ؟ و چه مناسبتى است بين گوشت و استخوان و ميان آن آتش ؟ و چه كسى طاقت زنجيرها و غلها و عقرب‌ها و مارهاى جهنم كه چون كوهى هستند را دارد ؟ و كدام جسم تاب چشيدن زقّوم و ضريع ( دو گياهى هستند در دوزخ ) را در خود مىبيند ؟ و چه كسى ما را از اين بلاها و سختىها نجات ميدهد ؟ و حال آنكه فريادرس كمك‌خواهان و ارحم الراحمين توئى . آيا بما توفيق توبهء راستين و مقبول ميدهى كه شايد به كمك تو بعضى از گذشته‌ها را با كرنش و خضوع و ذلت و ركوع و سجود جبران كنيم . واى بر ما اگر ما را بر اين حالت آلوده و بر اين صفات مهلك و افعال زشت و دلهاى سخت و امراض مزمن نابودكننده رها سازى ( و دستمان را نگيرى ) الغوث الغوث الغوث ( بما كمك رسان ) يا كريم . پس اى برادران از خواب گران سر برآوريد و در عاقبت كار خويش بينديشيد و بدانيد كه از مجاهده گريزى نيست و فريب جوانى و خانه و اثاث را مخوريد كه اينها و بال و عاقبت آنها نكبت و نكال است . پس به توبه دست يازيد پيش از آنكه فرصت از دست برود و به پيشگاه حق ناله و گريه كنيد قبل از آنكه مدت سرآيد و اجل برسد . و هميشه بايد درهم‌شكنندهء لذتها يعنى مرگ در پيش روى شما باشد و به آن