الشيخ محمد البهاري الهمداني

236

تذكرة المتقين ( فارسى )

( 217 ) - به حق دوستى و قرابت از تو ميخواهم كه آنچه را طاقت ندارم بر من بار نكنى . ( 218 ) - مگر يتيم نبودى پناهت دادم ، و گم‌گشته بودى رهنمائيت كردم ، و محتاج بودى بىنيازت ساختم . ( 219 ) - گفتم خداوند جزاى خيرت دهد كه مرا از چيزى آگاه كردى كه به كلى از آن غافل بودم . ( 220 ) - 1 - انديشه كن به اين سفارش اول صبح 2 - و كمال مراقبت در همه روز 3 - و محاسبه هنگام خواب - 4 - و تدارك و تنبيه و مجازات خود اگر خطائى كرده‌اى از راه مخالفت با نفس به تفصيلى كه در كتب اخلاق مذكور است و با كمال مواظبت انشاء اللّه تعالى . ساعتى خلوت با خدا با گريه و زارى و خضوع و خشوع ، و بهتر است كه بين نماز مغرب و عشاء باشد . يا بعد از عشاء و آن سجدهء معهود ( مورد نظر ) را بجاى آورد ، و به قدر توفيق با كمال حضور و توجه به خدا و اعراض از هر چيز غير او مثل اينكه جز او معبودى نيست ، وى را ياد كند . ( 221 ) - در روز و شب و در حال خواب و بيدارى . ( 222 ) - خواب برادر مرگ است . ( 223 ) - خداوند جانها را بهنگام مرگ ميگيرد و جانهايى را كه در خواب نمرده‌اند نيز ميگيرد . ( 224 ) - چنان كه مرده را در قبر مىنهند . ( 225 ) - آنهائى را كه مرگشان مقدر شده نگه مىدارد و بقيه را تا مدت معين برميگرداند . ( 226 ) - گويد : خدايا مرا برگردان تا عملى صالح در مورد آنچه ترك كردم بجاى آورم . ( 227 ) - نه چنين است ، اين سخنى است كه وى ميگويد . ( 228 ) - بگو خدا و سپس آنها را رها كن . ( 229 ) - آسمان و زمين گنجايش مرا ندارد ، بلكه دل بندهء مؤمنم