وارد آيد از قبيل محسّنات چه حزن باشد چه فكر باشد چه علم باشد چه حكمت باشد ، چه غير اينها آن مثل ميهمانى است بر شخص ، وارد شده ، اگر قيام به وظيفهء مهماندارى و اكرام ضيف نمودى ، و جاى او را پاكيزه از لوث كثافات و خس و خاشاك و دفع موذيات و غيره كردى به كمال اعتنا بر او ، باز آن مهمان ميل كند به آن خانه وارد شود ، و الّا اگر اذيتش كردى ديگر مشكل است ، اگر حال دارى در آن حال بايد قدر آن حال را بدانى و ضايعش نكنى و الّا بعد از زائل شدن هيهات ديگر آن را دريابى ، و بالجمله اگر بوئى بخواهى از آدميت بشنوى بايد مجاهده كنى ، كه سخت‌تر از جهاد با اعداء است ، عرفا اين جهاد را موت احمر « * » مىنامند و معنى مجاهده اينست كه اول بايد ايمان بياورى به اينكه اعدا عدوّ تو نفس توست ، كه سرمايهء تو در تصرف اوست ، و متصرف در اركان وجود تو است ، با شياطين خارجه كه اصدقاء او و شركاء او هستند پس بايد تو خيلى باهوش باشى ، وقتى كه صبح كنى ، چند كار بر تو لازم است : الاوّل : المشارطة ، همچنان كه با شريك مالى خود وقتى كه مىخواهى او را پى تجارت بفرستى شرطها مىكنى ، اينجا هم بعينه بايد آن شروط ذكر شود ،

--> ( * ) موت احمر : مرگ سرخ ، كشته شدن .