خويش دست از اشتغال برنداشته ، و از التجاء « * » به حضرت حق جلّ و علا سستى و تكاهل « * » نورزد انشاء اللّه تعالى و حضرت حق جلّ و علا خلاصى و نجات مرحمت فرمايد در دنيا قبل از آخرت و حاشا از كرم او كه مأيوس و نااميد فرمايد . « الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ لَهُمُ الْبُشْرى فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ لا تَبْدِيلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ » . 234 هركه درى كوبيد و دست برنداشت ، عاقبت آن در را به روى او باز نمايند « من دقّ بابا و لجّ ولج » . 235 و طالب حق جلّ و علا را از مرگ خسرانى نرسد كه « و من يخرج من بيته مهاجرا الى اللّه و رسوله ثمّ يدركه الموت فقد وقع اجره على اللّه » . 236 بلكه زودتر رسيدن به مطلوب است ، كما لا يخفى « * » و اگر العياذ باللّه دست برداشتى اما در دنيا بعد از برگشتن چنان شيطان مسلط مىشود كه دردت ديگر چاره و مرهم‌پذير نمىشود ، و اما بعد از مردن چنان حسرت و ندامت و غصه و افسوس دل و جانت را بسوزاند كه آتش جهنم به گردش نمىرسد « نار اللّه الموقدة الّتى تطّلع على الافئدة انّها عليهم مؤصدة فى عمد ممدّدة » . 237

--> ( * ) التجاء : پناهندگى . ( * ) تكاهل : تنبلى . ( * ) كما لا يخفى : چنان كه پوشيده نيست .