من در كدام مرحله آنى از تو كوتاهى و غفلت ورزيده‌ام ، « اما وجدتك يتيما فاويتك و وجدتك ضالّا فهديتك و وجدتك عائلا فاغنيتك » . 218 ديدى مريض بودى ، چه پرستارى از تو نمودم ، در دست اعداء ذليل شده بودى ، به چه تدبير تو را خلاص كردم ، در فلان مرحله مىخواستند علانيه « * » تو را رسوا كنند ، بچه نحو آنها را منصرف نمودم و چه اسباب‌هاى خوشى فراهم آوردم ، الى كنون « * » چه از من خواسته‌اى كه نداده‌ام ؟ شبانه روز آنى از مراقبت تو كوتاهى كرده‌ام ؟ نوكرهاى تو خوابيده ، من كشيك از تو مىكشم ، حافظ و دربان تو بيهوش افتاده ، من تو را حفظ نموده‌ام ، اولاد و عيالت به تو اعتنا نكرده ، من غذا فراهم آورده‌ام ، مع‌ذلك باز از من گلايه مىكنى ؟ « قلت جزاك اللّه خير الجزاء و قد نبّهتنى بشيئ كنت غافلا عنه بالمرّة » . 219 مرا گمان اين بود كه اين نحو امور جارى از اسباب است ، و نمىدانستم كه از مسبب الاسباب است ، حال كه چنين است ، پس يكى از اين دو كار بكن : يا من بازمانده را نزد خود از وفا طلب * يا تو كه پاكدامنى مرگ من از خدا طلب هركدام را اختيار كرديد ، اعلام فرمائيد . امركم مطاع . حرره محمد البهارى

--> ( * ) علانيه : آشكارا . ( * ) الى كنون : تا حال .