آن ، حقّ تعالى اجر مىدهد بر تلاوت هر حرف آن ده حسنه ؛ آگاه باش ! نمىگويم الم را ده حسنه است بلكه مىگويم الف را ده حسنه و لام را ده حسنه و ميم را ده حسنه است . بعد مىفرمايد : آنكه متمسّك است بكلام اللّه و تمسّك آن باعث اين شرف است مىدانيد كيست ؟ كسى است كه گرفته « قرآن » و تأويل آن را از ما اهل بيت يا از وسايط و سفراء ما بسوى شيعيان ما ، نه از آراء مجادلين و قياس اهل قياس . بعد فرمود در قول حقّ تعالى : يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ شِفاءٌ لِما فِي الصُّدُورِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ . قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ « 17 » ؛ كه فضل حقّ تعالى « قرآن » و علم به تأويل آن است و رحمت او توفيق دادن عبد است از براى موالات محمّد و آل طيّبين طاهرين او و معادات « 18 » اعداء ايشان . بعد فرمود : چگونه نيست بهتر از آنچه جمع مىكنند ؟ و حال آنكه آن ثمن و قيمت بهشت است ، و تعليم آن سبب كسب كردن رضوان الهى است كه افضل از بهشت است ، و مستحقّ مىشوند مجاورت حضرت محمّد و آل طاهرين كه افضل از جنّت و باعث شرافت و زينت جنان‌اند - عليهم الصّلاة و السّلام - . و از بيانات و احاديث مسطوره ، مطالب بسيار زياده از مطالب اين باب مبيّن شد . بعد حضرت امام ( ص ) مىفرمايد : باش نسبت به حقّ تعالى در جميع امور بر خوف تا آنكه واقع نگردى در ميدان تمنّى و هلاك شوى ؛ يعنى خوف از

--> ( 17 ) - اى مردم ! همانا كه رسيد شما را پند نامه‌اى از پروردگارتان ، و درمانى ( براى دردهاى نهانى ) در سينه‌هايتان ، و هدايتى و رحمتى براى اهل ايمان ، بگو بفضل خدا و به رحمت او ( شادمانى است ) پس به چنين ( عنايتى ) شادمان باشيد چه آن نيكوتر است از آنچه گرد آورده‌ايد : سورهء 10 آيهء 57 و 58 ( 18 ) - دشمنى