انبياء - تمام - متّفق است بر غضّ بصر از محرّمات كه باعث نجات از مشتهيات و عذاب و عقوبات اخرويّه است . و هرگاه واقع شد نظر از عبد بر محرّمات و تمنّى و آرزو در دل حاصل آمد محتاج است به معالجه ؛ زيرا كه عقدهء تمنّى و آرزو در قلب ، منحلّ و مفتوح نمىشود مگر به يكى از دو حال ؛ يكى گرفتن حظّ نفس از آنچه تمنّى كرده به نظر كردن به آن ، و رجوع اين شخص كه حظّ نفس حاصل نمايد و تمنّاى خود را برآورد به آتش است ؛ زيرا كه حظوظ و شهوات تخم آتش است چنان‌كه مذكور شد ، و ديگرى توبه كردن بصدق نيّت است در عدم رجوع به آن با ندامت از ما فات و حسرت به واسطهء بازماندن از طاعات و گريستن بر غالب شدن نفس و هوا بر قلب ، و چنين عبد تائب باكى « 5 » متحسّر « 6 » نادمى ، مثل كسى است كه او را گناهى نباشد كه : « التّائب من الذّنب كمن لا ذنب له » « 7 » و رجوعش به جنّت است و رضوان الهى ؛ زيرا كه چنان‌كه در طاعات رضاى الهى است در ترك معاصى و توبه از آنها نيز رضاى حقّ تعالى است و ثمرهء رضا فوق جنّت است كه : رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ . * * *

--> ( 5 ) - گريه‌كننده ( 6 ) - اندوهناك براى از دست دادن چيزى ( 7 ) - توبه‌كننده از گناه همچون كسى است كه گناه نكرده باشد .