ترجمهء اجماليّه : فرمود حضرت امام ( ص ) : تمسّك نمىجويد كسى به مثل آنكه تمسّك جسته شود به فرو بستن چشم ؛ پس به درستى كه چشم ، فروبسته نمىشود از محرّمات الهى مگر آنكه سبقت مىگيرد بسوى قلب صاحب بصر ، مشاهدهء عظمت و جلال حقّ تعالى . و سؤال كرده شد حضرت امير المؤمنين ( ص ) كه به چه چيز استعانت جسته مىشود بر بستن چشم ؟ پس گفت : به فرو نشستن و خاموش شدن در تحت سلطنت كسى كه مطّلع است بر باطن تو . و چشم ، جاسوس دل است و پيك عقل است ؛ پس ببند چشمت را از آنچه لايق نيست به دين تو ، و كراهت دارد از آن قلب تو ، و انكار مىكند او را عقل تو ؛ فرمود حضرت رسول ( ص ) : ببنديد چشمهاى خود را كه مىبينيد عجايب را . و فرمود خداى عزّ و جلّ : بگو از براى مؤمنين كه ببندند چشمهاى خود را و نگاه دارند فرج‌هاى خود را . و گفت عيسى بن مريم از براى حواريّين انصار خود : بپرهيزيد از نظر كردن به آنچه حذر از آن لازم است كه محذورات و نظر بر آنها تخم شهوات و درخت فسق و تجاوز كردن از احكام الهى است ، و گفت يحيى بن زكريّا كه موت ، دوست‌تر است در نزد من از نظر كردن كه واجب نباشد ، و گفته است « عبد اللّه بن مسعود » « 2 » از براى مردى كه نظر كرد بسوى زنى كه عيادت كرده بود آن زن را در ناخوشى او كه اگر مىرفت دو چشمت - يعنى كور مىشدى - بهتر بود از براى تو از عيادت مريض تو . و برخورد نمىكند به حقيقت نصيب خود چشمى از نظر كردن بسوى محذورى مگر آنكه بتحقيق منعقد مىشود عقدهء آن بر قلب او از آرزو ، و به تحليل نمىرود عقدهء آرزوى او مگر به يكى از دو

--> ( 2 ) - « ابو عبد الرّحمن عبد اللّه بن مسعود » از قدماى صحابهء رسول خدا و از مشاهير قرّاء است ، گويند ششمين كسى است كه اسلام آورد و تا دوران « عثمان بن عفّان » زنده بود و به سال 32 هجرى در « مدينه » وفات يافت و بهنگام وفات 60 سال از عمرش گذشته بود .