شرط ثالث : آنست كه در مشى و حركت ، مستهزئ و متبختر و متجبّر نسبت به خلايق نباشد و تمامى خلق را از خود بهتر داند ؛ زيرا كه اگر اصغر از اويند كم‌معصيت‌اند نسبت به او و اگر اكبر از اويند طاعتشان بيشتر است ؛ پس استهزاء و تبختر ، بىجاست و مورث سخط و غضب الهى است . شرط رابع : فرو بستن چشم است از آنچه رضاى حقّ تعالى در آن نيست ؛ زيرا كه امراض نفسانيّه ، غالب به واسطهء آفات بصر است ؛ زيرا كه بصر ، دلّال نفس و مهيّج شهوت و غضب است ؛ پس « غضّ بصر » « 13 » ، لازم است تا از امراض نفسانيّه سالم بماند . شرط خامس : ذكر كردن حقّ تعالى است در حال حركت و مشى ؛ زيرا كه مواضع ، شهادت دهند در روز قيامت در نزد حقّ تعالى و استغفار كنند از براى ذاكر تا خداوند داخل سازد او را در جنّت . شرط ششم : حفظ كردن خود است از كثرت تكلّم با خلق در حال حركت و مشى ؛ زيرا كه در آن بىادبى و عدم احترام است نسبت به خلق ، و گرفتارى است به دامهاى « ابليس » ؛ بسبب آنكه ابالسه ، دامهاى خود را در طرق و شوارع گسترده‌اند بايد ايمن از كيد ايشان در كلام نشود . شرط هفتم : آنكه چنان‌كه حركت در ذهاب و رفتن را بحسب نيت تصحيح نمود ، مثل آن در اياب و مراجعت را نيز تصحيح نمايد در طاعت و رضاى او ؛ زيرا كه تمام حركات در صحيفهء اعمال مكتوب است ، و شهادت مىدهند بر عامل زبان و دست و پا بر آنچه كسب كرده ؛ كما قال اللّه تعالى : ما لِهذَا الْكِتابِ لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصاها « 14 » ، و اين صحيفهء اعمال ، بر گردن انسان معلّق

--> ( 13 ) - پوشيدن چشم و بستن چشم ( 14 ) - اين چگونه كتابى است كه در آن هيچ عمل كوچك و بزرگى را فرونگذاشته مگر آنكه بشمار -