و كثرة الشّرب تتولّد من كثرة الشّبع و هما يثقلان النّفس عن الطّاعة ، و يقسيان القلب عن التّفكّر و الخشوع . و اجعل كلّ نومك آخر عهدك من الدّنيا ، و اذكر اللّه بقلبك و لسانك مستعينا به فى القيام الى الصّلاة اذا انتبهت ؛ فانّ الشّيطان يقول لك : نم ! فانّ عليك بعد ليلا طويلا ؛ يريد تفويت وقت مناجاتك و عرض حالك على ربّك ، و لا تغفل عن الاستغفار بالاسحار ؛ فانّ للقانتين فيه اشراقا . ترجمهء اجماليّه : فرمود حضرت امام عليه السّلام : بخواب مثل خوابيدن اهل عبادت ، و مخواب مثل خوابيدن اهل غفلت ؛ زيرا كه اهل عبادت كه صاحب كياست‌اند مىخوابند از براى طلب راحت ، و امّا اهل غفلت مىخوابند از براى اسراف در راحت و شادى ؛ فرمود حضرت نبىّ ( ص ) : مىخوابد چشم من و به خواب نمىرود قلب من . و قصد كن به خواب خود سهل و سبك كردن بر ملائكه را ، و عزل كن نفس را از شهوات او ، و خبرت حاصل كن در نفست شناسائى به آنكه تو صاحب عجز و ضعفى ، و قدرت ندارى بر چيزى از حركات و سكون خود مگر به حكم حقّ تعالى و تقدير او . پس به درستى كه خواب برادر مرگ است ، پس دليل كن خواب را بر موت آن چنانى كه نمىيابى راهى بسوى منتبه « 2 » شدن در آن ، و رجوع كردن بسوى اصلاح آنچه فوت شده است از تو . و كسى كه خواب رود از فريضه يا سنّت يا نافله ، پس فوت شود از او بسبب نوم چيزى از فرائض و سنن ، پس اين خواب اهل غفلت است ، و رفتار زيانكاران است ، و صاحب اين خواب غبن دارنده است . و كسى كه بخوابد بعد از فارغ شدن از ادا كردن فرائض و مستحبّات و واجبات از حقوق حقّ تعالى ، پس اين خوابى است حمد كرده شده . و به درستى كه من نمىدانم از براى اهل زمان خود - اين زمان

--> ( 2 ) - هشيار