معاشرين و محبوبين از براى شخص كه : المرء محشور مع من احبّ . ديگر : ترك معاشرت است با كسى كه عهد و ميثاق و امان ندارد كه : « المؤمنون عند عهودهم » « 13 » و : المؤمن اذا وعد وفى . ديگر : مصاحبت است با صديق ؛ و صديق آنست كه ظاهر و باطن و غيبت و حضور او با تو يكى باشد ، و نيكى تو را نيكى خود داند و بدى تو را بدى خود شمرد ، و حكومت و مالى باعث تغيّر دوستى او نگردد ، با وجود قدرت منع نكند تو را از نفعى . ديگر : احتراز كردن از فاجر است كه زينت دهد فعل خود را در نزد تو و دوست مىدارد مشابهت داشتن تو او را و نفع نمىدهد مصاحبت او در دين و معاد . ديگر : احتراز كردن از كاذب است ؛ زيرا كه گوارا نيست با دروغگو زندگانى . ديگر : احتراز از « عبيد و سفله » « 14 » است در مصاحبت و مشاركت ؛ زيرا كه اگر امين دانى ايشان را خيانت مىكنند تو را ، و اگر حديث كنى تكذيب مىكنند ، و اگر وعده كنند خلاف مىكنند . ديگر : محبّت ابرار و اخيار ، ثواب است از براى ابرار ، و محبّت داشتن فجّار « 15 » ابرار را ، فضيلت است از براى ابرار ، و بغض فجّار از براى ابرار ، زينت است ابرار را ، و بغض ابرار از براى فجّار ، عذاب است فجّار را . ديگر : احتراز از فاسق است كه از حدود و احكام الهى تجاوز كند ؛ زيرا كه مىفروشد تو را به يك اكل و خوردن يا كمتر از آن ، ديگر : احتراز از قطع‌كنندهء رحم است ؛ زيرا كه حضرت علىّ بن الحسين عليهما السّلام مىفرمايد در سه موضع از كتاب اللّه او را ملعون يافتم ؛ اوّل : . . فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَ تُقَطِّعُوا

--> ( 13 ) - اهل ايمان با پيمان خود همراه‌اند : كنايه از آنكه اگر عهدى بستند آن راى نمىگسلند . ( 14 ) - بندگان و نوكران فرومايه ( 15 ) - كسانى كه آشكارا گناه كنند .