ابواب چند است ؛ از آن جمله نماز كردن در مساجد است با خلق كه اوّل فوائد آن استحضار بر احوال يكديگر است در روزى پنج دفعه به جهت معاونت يكديگر ، و اكثر فوائد آنست كه : « يد اللّه مع الجماعة » « 4 » ؛ رحمت حقّ تعالى بر جماعت نازل مىشود . و ديگر : نيكوئى كردن با همسايگان ، ديگر : اداى شهادت در حقوق ايشان ، ديگر : حاضر شدن به جنازه‌هاى ايشان و برادران دينى است ؛ و حضرت صادق ( ع ) مىفرمايد : چاره نيست از براى شما از مردم ، و احدى در حالت حيات ، مستغنى نيست از خلق ؛ زيرا كه حقّ تعالى ايشان را به يكديگر محتاج كرده است . كسى آمد در نزد [ يكى از ] خلفاى عبّاسى و گفت : سه كلمه از حكمت دارم به سى هزار درهم مىفروشم ، خليفه خريدار شد ، گفت : وجه آن را حاضر ساز ، پس از دريافت وجه گفت : لا خير فى النّاس ، و لا بدّ من النّاس ، فعاشرهم به قدر الضّرورة ؛ يعنى خيرى در مردم نيست مگر باذن خدا ، و چاره هم از خلق نيست بسبب احتياج به ايشان ، پس معاشرت كن به قدر ضرورت با خلق . ديگر : تأديهء امانات به صاحب آنها است . ديگر : عيادت كردن مرضاى ايشان است . ديگر : دوست داشتن از براى خلق آنچه را دوست دارد از براى خود و برعكس ، و ديگر : صدق حديث و به حقّ گفتن با ايشان است . ديگر : ادا كردن حقوق ايشان است ، ديگر : وصل كردن ارحام و عشاير و قبائل است . ديگر : « ادخال سرور » « 5 » در قلب برادران ايمانى است ، ديگر : انفاق كردن بر خلق است در حال استطاعت ؛ زيرا كه « يد عليا » « 6 » بهتر از دست زيرين است . ديگر : تملّك و نگاهدارى نفس است

--> ( 4 ) - دست خدا با جماعت است . ( 5 ) - دل برادر مؤمنى را شاد كردن ( 6 ) - دست بالاتر ؛ كنايه از دست بخشنده است .