مگذر از پيغمبر ايّام خويش * تكيه كم كن بر فن و بر كام خويش و حضرت امام ( ع ) اشاره مىفرمايد به بعض از آنچه ذكر كرده آمد و مىفرمايد : در وقت اراده كردن عبد حجّ را تجريد قلب از مشاغل دنيا و تفويض امر به حضرت مولى ، و توكّل در جميع افعال و اعمال بر حقّ تعالى و تسليم قضا و قدر و احكام الهى ، و وداع راحات و خلق و دنيا ، و خروج از شغل ذمّهء مخلوقين به رضا كردن آنها لازم است ؛ چنان‌كه در حالت موت طبيعى و رجوع به حقّ تعالى حالات مؤمنين چنين است . و عدم اعتماد بر زاد و راحله و اصحاب سفر و قوّت و جوانى و مال لازم است ؛ زيرا كه با وجود تسليم و رضاى به واردات حقّ تعالى اعتماد كردن بر ما سوى اللّه ، مىگرداند آنها را عدوّ و و بال بر شخص تا بداند آنكه قوّه و حيله از براى احدى نيست مگر به عصمت و توفيق او . و بايد مستعدّ گردد از براى عدم رجوع مثل حالت موت . و احسان به اصحاب و مراعات اوقات فرائض الهى و سنن حضرت رسول ( ص ) و ادب و « احتمال جفا » « 70 » از خلق ، و صبر بر واردات و شكر در سرّاء و ضرّاء ، و شفقت بر معاشرين سفر ، و سخا و ايثار « 71 » زاد بر فقراء و محتاجين - على الدّوام - لازم است تا آنكه ظاهرا باطنا در راه زيارت حقّ تعالى و بيت او از نوع عبادتى فارغ نباشد . و غسل كردن

--> - از اهمّ اسرار ولايت شناخت انسان كامل هر روزگار است كه بدون توسّل به آستان ولايت او طىّ راه شريعت و طريقت تا وصل به حقيقت اگر محال نباشد نزديك به محال است چنانچه « مولوى » باز هم در « مثنوى » فرموده است : گر كسى هم نادراً اين ره بريد * هم بعون و همّت پيران رسيد و باز در جاى ديگر فرمايد : بىعنايات حق و خاصان حق * گر مَلَك باشد سياهستش ورق ( 70 ) - تحمّل خشونت‌ها و بىادبيها و نامهربانيها ( 71 ) - بخشيدن چيزى كه مورد احتياج شخص است .