زمين ، پس نازل فرمود حقّ تعالى ياقوتى از ياقوت‌هاى بهشت را كه از براى آن دو باب بود ؛ بابى شرقى و بابى غربى ، و در آن قنديل‌ها بود از جنّت . همچنين چون نازل فرمود حقّ تعالى روح را كه آدم حقيقى است بر ارض بدن انسانى و بازماند روح از روايح جنّت قدس عالم ارواح و جوار پروردگار ، وحشت كرد از ظلمت‌آباد بدن ، پس نازل فرمود حقّ تعالى ياقوت قلب نورانى حقيقى را كه از جواهر عالم قدس است ، و قرار داد آن را در قلب صنوبرى احمر جسمانى ، و گردانيد از براى قلب دو باب كه يكى شرقى است و مفتوح است به عالم شرق ارواح و وارد مىشود از آن فيوضات و رحمت و الطاف و الهامات پروردگار ، و بابى است غربى كه مفتوح است به عالم غرب نفوس و اجساد ، و مىرساند فيض را به نفس و جسد ، و در اين قلب است قناديل انوار معارف و اسرار الهيّه ، و نازل فرمود حجر الاسود ذرّهء فطرت انسانى را كه عهد گرفت از آن در عالم ذرّ به ربوبيّت و نبوّت و ولايت بخطاب أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ ، و منوّر گردانيد آن را بجواب بَلى كه ايمان و اعتقاد فطرى انسان است كه : « كلّ مولود يولد على الفطرة ؛ اى فطرة التّوحيد » « 58 » و حجر فطرت انسانيّه ، كتاب عهد و ميثاق را ابتلاع « 59 » نمود ؛ و اين است صورت يمين و دست راست الهى ، و استلام و مسح بايد كنند حجر فطرت را تا رفع شود غبار غفلت از آن ، و متذكّر شوند عهد قديم و ميثاق قويم توحيد و نبوّت و ولايت را كه جبلّى و ذاتى فطرت انسان است و ايّام آفات طوفان بشريّت حيوانيّه از ايّام صبى و طفوليّت تا هنگام بلوغ عقلى كه تنور شهوات و جهالات انسان در

--> ( 58 ) - هر مولودى ( كه به دنيا مىآيد ) بر فطرت و سرشت است ؛ يعنى سرشت توحيد . ( 59 ) - فرو بردن لقمه