تسبيح و تحميد و تهليل و تكبير حقّ تعالى است و تلاوت كلام اللّه و ادا كردن شهادات و امر كردن بمعروف و نهى كردن از منكر است ؛ قال اللّه تعالى : لا خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِنْ نَجْواهُمْ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ « 23 » ، و تعليم علوم و معارف به متعلّمين قابل ؛ چنان‌كه حضرت رسول ( ص ) فرمود : « تصدّقوا على اخيكم بعلم يرشده و رأى يسدّده » « 24 » ، و مىشود كه اين را صدقهء عقل گويند و حضرت صادق ( ع ) مىفرمايد : زكات العلم ان يعلّمه اهله ؛ يعنى زكات علم تعليم دادن به اهل اوست و تصديق بر حقّ و جرح « 25 » باطل و غير ذلك . و زكات دست بذل و سخاوت است به آنچه حقّ تعالى عطا كرده است تو را از نعماى ظاهرى دنيوى و تحريك دادن دست است به كتابت كردن علومى كه مرضىّ حقّ تعالى است و نافع در ترويج ظاهر و باطن دين است ، و كتابت كردن آنچه نافع است در طاعت پروردگار مسلمانان را ، و دافع مضرّت است از ايشان ، و نگاه داشتن دست است از شرور و تعدّى و مظالم و اذيّت و آزار خلق و حيوانات و تحرير احكام غير مشروعه و غير ذلك . و زكات رجل و پا سعى كردن است در حقوق الهى از زيارت صالحين ؛ چنان‌كه حقّ تعالى به حضرت موسى ( ع ) خطاب فرمود كه يا موسى مريض شدم من پس عيادت نكردى مرا ، حضرت موسى عرض كرد : پروردگارا تو را هم مرضى است ؟ فرمود : مرض عبد مؤمن صالح ، مرض من است و عيادت او عيادت من است ، و داخل شدن است در مجالس ذكر

--> ( 23 ) - در بسيارى از نجواهاى ايشان خيرى نيست مگر آن نجوائى كه امر به صدقه يا كارى نيكو باشد : سورهء 4 آيهء 114 ( 24 ) - به برادر ( دينى ) خود صدقه دهيد بوسيلهء علمى كه راهنماى او باشد و رأيى كه امور او را استوار سازد . ( 25 ) - باطل كردن