عبادات و طاعات و دعا اخلاص و حضور قلب است كه سيّد آداب و سلطان شرائط دعاست . بعد ، حضرت امام ( ع ) ثمرات دعاى مستجاب را مىفرمايد كه : هرگاه اتيان كردى به آنچه ذكر كردم از براى تو از شرائط دعا و آداب آن ، و خالص كردى باطنت را لوجه اللّه پس بشارت بياب به يكى از سه چيز ؛ يا آنكه تعجيل مىشود از براى تو به آنچه خواسته‌اى ، و يا آنكه ذخيره كرده مىشود از براى تو آنچه اعظم است از مطلوب و مسئول تو ، و يا آنكه دفع و صرف كرده مىشود از تو بلائى را كه هرگاه وارد مىفرمود بر تو ، هرآينه هلاك مىشدى . فرمود حضرت رسول ( ص ) كه فرموده است حقّ تعالى كه عبدى كه مشغول بسازد او را ذكر كردن من از سؤال و دعاى من ، عطا مىكنم او را افضل از آنچه عطا مىكنم سؤال‌كنندگان خود را ؛ و اين قول دليل بر آنست كه ذكر ، افضل از دعاء است ؛ زيرا كه دعا رفع مىكند بلاء حاصل را و دفع مىكند بلاء نازل را و جلب مىكند منافع ظاهر و باطن را و حفظ مىكند نعمت موجود را ، و اين فوائد بنابراين حديث حضرت رسول ( ص ) از حقّ جلّ و علا بر ذكر مترتّب است با زيادتى كه انس و قرب به پروردگار است كه : انا جليس من ذكرنى ، و ذكر كردن پروردگار است مر عبد را كه : فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ ؛ پس ذكر ، افضل از دعاء است . بعد ، حضرت صادق ( ع ) مىفرمايد كه هرآينه بتحقيق دعا كردم حقّ تعالى را يك دفعه ، پس استجابت فرمود از براى من و فراموش كردم حاجت خود را بعد از اجابت حقّ تعالى به علّت آنكه استجابت حقّ تعالى به اقبال كردن بر عبد در نزد خواندن ، اعظم و اجلّ است از آنچه عبد اراده كرده است از حقّ تعالى در دعا اگرچه مراد عبد از حقّ تعالى جنّت و نعيم ابدى جنّت باشد ، و لكن تعقّل نمىكنند اين كلام را مگر اهل علم و محبّت و عبادت و معرفت كه برگزيدگان حقّ تعالى و