حضرت فرمود كه حقّ تعالى فرمود : لا إله الّا اللّه حصني فمن دخل في حصني امن من عذابي ، حضرت رضا ( ص ) فرمود : بشرطها و شروطها و انا من شروطها . و سابع از آنها دعاء عقب صلوات مفروضه است ؛ فرمود حضرت رسول : « من ادّى للّه مكتوبة فله فى اثرها دعوة مستجابة » « 59 » . و از امير المؤمنين ( ص ) مأثور است كه بايد منصرف نشود عبد از صلاة تا آنكه سؤال كند از حقّ تعالى بهشت را و پناه ببرد از آتش و طلب كند تزويج حور « 60 » . از حضرت ابى جعفر ( ص ) وارد است وقتى كه مىايستد مؤمن در نماز مىفرستد حقّ تعالى حور العين را تا آنكه نظر كنند به او ، پس وقتى كه فارغ مىشود از نماز و سؤال نكند از حقّ تعالى ، ايشان متفرّق مىشوند در حالت تعجّب . و از جمله دعاهاى مستجابه ، دعاى سائل است از براى معطى او و در نزد عطا كردن به او ،

--> ( 59 ) - آن‌كس كه نماز را از براى خدا بجاى آورد در پى آن دعاى او مستجاب است . ( 60 ) - تا نپندارى كه از خداى تعالى بدعا نعمتهاى بهشتى و حور العين خواستن با حقّ تعالى راه بيگانگى پيمودن است ؛ چرا كه براى سالكان در هر مرتبه از مراتب فناء در توحيد ، به ازاء آن بهشتى و نعمت‌هائى مقرّر است به اين شرح كه : 1 . براى سالكانى كه به مرتبهء فناى در افعال رسيده باشند يعنى هيچ عملى از ايشان سر نزند مگر آنكه خالص براى خدا باشد بهشت اعمال مقدّر و مقرّر است و اين پائين‌ترين درجات بهشت است . 2 . براى سالكانى كه به مرتبهء فناء در صفات رسيده باشند يعنى متخلّق باخلاق الهى شده باشند بهشت صفات مهيّاست . 3 . براى كاملانى كه به مرتبهء فناء ذاتى رسيده باشند يعنى هستى خود را در هستى حقّ فنا ساخته و به بقاى سرمدى الهى باقى شده باشند جنّت ذات است . و هيچيك از اين مراتب معارض يكديگر نيست و آن‌كس كه فناى ذاتى او را محقّق شده و جاويدان در جنّت قرب القرب حقّ ساكن و متمكّن است در مراتب نازله از جنّات صفات و افعال نيز متمتّع و برخوردار است ، لكن آن‌كس كه تنها از جنّت اعمال برخوردار است او را از جنّت صفات و ذات بهره‌اى نيست ، و آن‌كس كه از جنّت صفات برخوردار است از جنّت اعمال نيز برخوردار است امّا از جنّت ذات او را بهره‌اى نيست . پس بنا بر آنچه ذكر گرديد طلب « حور » و يا ديگر نعمت‌هاى بهشتى در مرتبهء نخست است و آنچه از معصومين عليهم السّلام در اين باب آمده به زبان اهل اين مرتبه و ناظر بشأن اين دسته از اهل ايمان است و اللّه تعالى اعلم .