ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ ، دعا مىكنم اجابت را نمىيابم ، فرمود : آيا حقّ تعالى خلف وعده مىكند ؟ گفت : نمىكند ، فرمود : پس چه جهت دارد ؟ عرض كرد : نمىدانم ، فرمود : خبر مىدهم ترا به جهت ، و طريقهء دعا كردن . بعد فرمود : ابتدا كن به حمد حقّ تعالى و ذكر نعمت او كه به تو عطا فرموده ، بعد شكر كن بر آن ، بعد صلوات بر حضرت رسول و آل طاهرين او فرست ، بعد ذكر كن گناهان خود را و اقرار كن به گناهان خود ، بعد استغفار كن از ذنوب كه اين است طريق دعا و آداب آن ؛ چنان‌كه در حضور سلاطين و امراء دنيا ، دأب اين است كه اوّل ، تمجيد و تعظيم و تملّق آنها را گويند ، بعد از آن عرض مطلب خود را كنند . و دعا را شرائط و اسباب استجابت بسيار است ؛ اوّل آنكه مطلبى كه استدعا مىكند باعث صلاح داعى باشد نه فساد ؛ زيرا كه حكمت الهيّه مقتضى است آنچه را كه باعث فساد حال داعى است اجابت نفرمايد كه : « يا من لا تغيّر حكمته الوسائل » « 47 » . و هرگاه صلاحيّت را در دعا اظهار نكند بايد قصد كند ، و هرگاه مصلحت در آن باشد فى الفور مستجاب است و اگر مصلحت در تأخير باشد اجابتش به تأخير مىافتد تا وقت خود كه : وَ لَوْ يُعَجِّلُ اللَّهُ لِلنَّاسِ الشَّرَّ اسْتِعْجالَهُمْ بِالْخَيْرِ لَقُضِيَ إِلَيْهِمْ أَجَلُهُمْ « 48 » ، و اگر نبيند عبد ، آثار اجابت را قنوط « 49 » و يأس حاصل ننمايد ؛ زيرا كه تأخير اجابت شايد بسبب آنست كه حقّ تعالى دوست مىدارد استماع دعا و صوت عبد داعى را ، پس الحاح كند

--> ( 47 ) - اى آن‌كس كه سبب انگيختن و دعا كردن ، حكمت و مصلحت دانى تو را در امور تغيير نمىدهد . ( 48 ) - و اگر خدا به عقوبت عمل زشت مردم و دعاى شرّ مردم كه در حقّ خود مىكنند بمانند خيرات شتاب مىفرمود مردم همه محكوم به هلاكت مىشدند : سورهء 10 آيهء 11 ( 49 ) - نوميدى