حضرت رسول ( ص ) مىفرمايد : آيا نمىشناسيد او را ؟ عرض مىكنند : نمىشناسيم ، اين مرد كسى است كه غضب نكرده است حقّ تعالى بر او ، پس مىگويد حضرت رسول ( ص ) كه اين حجّت إله است بر خلق . پس سلام مىكند و مىگذرد و مىآيد در صف ملائكه در صورت ملك مقرّبى ، پس نظر مىكنند به سوى او ملائكه ، پس بسيار مىشود تعجّب ايشان و بزرگ مىنمايد بر ايشان بسبب فضلى كه از او مشاهده مىكنند و مىگويند : بلند است پروردگار ما و مقدّس است ، به درستى كه اين عبد از ملائكه است ، مىشناسيم او را به صفت او مگر آنكه مقرّب‌ترين ملائكه است به سوى حقّ تعالى در مقام ، به اين سبب پوشيده است از نور و جمال آنچه را كه ما ملبّس به آن نيستيم . بعد عبور مىكند تا آنكه مىآيد به سوى حضرت عزّت تبارك و تعالى ، پس بر رو مىافتد در تحت عرش ، پس ندا مىفرمايد او را حضرت عزّت تبارك و تعالى كه اى حجّت من در زمين و اى كلام صادق ناطق من بلند كن سرت را و سؤال كن كه عطا كرده خواهى شد ، و شفيع شو در خلق من كه قبول شفاعت كرده خواهى شد ، پس بلند مىكند سر خود را و مىفرمايد حضرت عزّت : چگونه ديدى بندگان مرا ؟ پس عرض مىكند : بعضى از ايشان حفظ كردند مرا و نگاه داشتند مرا و ضايع نكردند چيزى را از من ، و بعضى ضايع كردند مرا و استخفاف نمودند بحقّ من و دروغ گفتند به واسطهء من ، و حال آنكه من حجّت تو بودم بر جميع خلق تو ، پس مىفرمايد حقّ تعالى : قسم به عزّت و جلال و بلندى مكان خودم كه ثواب مىدهم امروز بر تو بهترين ثواب ، و عقاب مىكنم امروز به علّت تو دردناكترين عقاب را . پس بلند مىكند « قرآن » سرش را در صورتى ديگر . راوى عرض مىكند كه در چه صورت برمىگردد ؟ فرمود : در صورت مردى « متغيّر اللّون » « 14 » ، مىبينند او

--> ( 14 ) - تغيير رنگ يافته ؛ رنگ پريده