لا يَأْتِيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ « 2 » فرتّله ترتيلا . وقف عند وعده و وعيده ، و تفكّر في امثاله و مواعظه و احذر ان تقع من اقامتك حروفه في اضاعة حدوده . ترجمهء اجماليّه : فرمود حضرت صادق ( ص ) كسى كه قرائت كند « قرآن » را و خضوع و فروتنى نكند از براى او و رقيق و نرم نشود قلب او و اظهار نكند حزن و ترس را در باطن خود ، پس بتحقيق خوار كرده عظم شأن حقّ تعالى را ، و زيانكار است زيانكار ظاهر . پس قارى « قرآن » احتياج دارد به سه چيز ؛ قلبى خاشع ، و بدنى فارغ ، و مكانى خالى . پس هرگاه خشوع كرد از براى حقّ تعالى قلب قارى ، فرار مىكند از او شيطان مردود ؛ فرمود حقّ تعالى : وقتى كه قرائت مىكنى « قرآن » را پس پناه ببر بحقّ تعالى از « شيطان » رجيم . و هرگاه فارغ ساختى نفس خود را از اسباب ، مجرّد مىشود قلبت از براى قرائت ، پس عارض نمىشود قارى را عارضى كه محروم سازد او را از بركت نور « قرآن » و فوائد آن . و هرگاه گرفت مجلس خالى را و عزلت جست از خلق بعد از آنكه اتيان كرده به دو خصلت اوّل ، انس مىگيرد روح او و باطنش بحقّ تعالى ، و مىيابد حلاوت خطاب‌هاى پروردگار را با بندگان صالح خود ، و مىداند لطف حقّ تعالى را به ايشان و مقام اختصاص پروردگار را از براى ايشان باقسام كرامت‌هاى او و اشارت‌هاى تازه‌اى او را . پس هرگاه آشاميد كاسه‌اى از اين مشرب كه گفتيم ، در اين حال اختيار نمىكند حالى را بر او ، و نه بر اين وقت وقتى را ، بلكه اختيار مىكند اين طاعت قرائت را بر هر طاعتى و عبادتى ؛ بعلّت آنكه در آن مناجات با پروردگار است بدون واسطه . پس نظر كن چگونه

--> ( 2 ) - سورهء 41 آيهء 42