لعباده المضطرّين اليه ، المحترقين على بابه بطلب مرضاته قال اللّه عزّ و جلّ : أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ « 1 » . ترجمهء اجماليّه : فرمود حضرت امام ( ص ) : پس هرگاه رسيدى بر درب مسجد ، پس بدان آنكه تو قصد كردى سلطان عظيمى را كه مالك رقبهء « 2 » تو است كه قدم نمىگذارند بر بساط و مجلس او مگر آن كسانى كه طاهر شده‌اند ، و اذن داده نمىشوند به مجالست او مگر آن كسانى كه كمال صدق دارند . عطا مىكند قدم گذاردن بر بساط ملك ، هيبت و خوف را از او ، پس به درستى كه تو بر خطر عظيمى اگر غافل شوى . و بدان آنكه او قادر است بر عدل و فضل با تو و به تو ، پس اگر مهربانى كرد با تو به فضل و رحمت خود ، قبول مىكند كمى از تو طاعت را و عطا مىكند از براى تو ثواب بسيار . و اگر طلب كرد از تو بسبب استحقاق داشتن صدق و اخلاص را درحالىكه عدل كرده است دربارهء تو ، محجوب مىكند ترا و ردّ مىسازد طاعت ترا و هرچند بسيار باشد ؛ و او كننده است آنچه را كه خواهد . و اعتراف كن بعجز و تقصير و فقر خودت در پيش روى او . پس به درستى كه رو آورده‌اى تو از براى عبادت او و انس گرفتن به او . و عرض كن اسرارت را بر او ، و هرآينه بدان آنكه مخفى نيست اسرار خلايق بر او - تماما - و آشكاراى ايشان . و باش مثل فقيرترين بندگان در پيش روى او . و خالى كن دلت را از هر مشغول‌كننده كه محجوب سازد ترا از پروردگار تو . پس به درستى كه قبول نمىكند او مگر آنچه را كه طاهرتر و خالص‌تر است . پس نظر كن از كدام ديوان بيرون مىآيد اسم تو . پس اگر چشيده‌اى از حلاوت مناجات او و

--> ( 1 ) - قسمتى از آيهء 62 از سورهء 27 ( 2 ) - گردن ؛ مالك رقبه كنايه از كمال اقتدار و تسلّط در تملّك است .