غفلت از حقّ تعالى است ؛ كما قال اللّه تعالى : وَ مَنْ يُرِدْ ثَوابَ الدُّنْيا نُؤْتِهِ مِنْها . . . « 25 » ، . . . وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ ، « 26 » و قوله تعالى : وَ لا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنا وَ اتَّبَعَ هَواهُ وَ كانَ أَمْرُهُ فُرُطاً « 27 » و اين اصل پنجم از اخباث قلوب كه ميل و ركون به حيات دنيا و غفلت از ياد حقّ تعالى است به‌منزلهء خمر قلوب است و زايل‌كنندهء عقول است و ساقى آن شيطان است كه مىچشاند اولياى خود را از آن ؛ و كسى كه سكران و مست شد از اين خمر غفلت محشور نيست در دنيا و آخرت مگر با شياطين كه : وَ مَنْ يَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطاناً فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ و عروس شيطان است در دنيا ؛ چنان كه در حين سكر ، اهل سكر عروس شيطان‌اند : « السّكران عروس الشّيطان » « 28 » . و چنان‌كه مادام كه لباس و بدن انسان كه جلد و پوست انسان است ملطّخ « 29 » و ملوّث است به اخباث و احداث ظاهريّهء بدنيّه ، صورت عبادات و اذكار حقّ جلّ قدسه از او مقبول نيست ، همچنين قلب كه سرّ و باطن انسان است مادامىكه ملوّث و مكدّر است به اخباث و احداث باطنيّهء قلبيّه ، از حقيقت طاعات و عبادات كه حلاوت ذكر و قرب و شهود عظمت و جلالت پروردگار است محروم است ، و

--> ( 25 ) - و آن‌كس كه تنها مزد و پاداش دنيا طلبد و زرق و برق آن خواهد ما نيز او را از آن بهره‌مند سازيم : سورهء 3 آيهء 145 ( 26 ) - . . . فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ . . . : گروهى از مردم ( چنين‌اند ) كه گويند بار پروردگارا ما را در دنيا برخوردار ساز و ( البتّه براى چنين كس ) در آخرت بهره و نصيبى نيست : سورهء 2 قسمتى از آيهء 200 ( 27 ) - . . . به خواهش آن‌كس كه قلب او را به كيفر پيروى از هواى نفس از ياد خويش محجوب داشته‌ايم تا بدانجا كه كار او بافراط گرائيده است رفتار مكن : سورهء 18 قسمتى از آيهء 28 ( 28 ) - شخص مست عروس شيطانست . ( 29 ) - آغشته