معصيت از نجاسات طبيعت اشدّ است ، و نجاسات نفسانى از نجاسات معصيت بدنى اشدّ است ، و نجاسات قلبى از نجاسات نفسانى قوىتر است ، و عفونت هر يك به ترتيبى كه گفته شد از ديگرى زيادتر است ؛ زيرا كه هرچه از جسم و جسمانيّت بالاتر مىرود ، قوّت و اثرش بيشتر است ؛ اينست كه در حديث وارد است آتش آخرت را هفتاد دفعه تنزّل داده و شست‌وشو كرده‌اند تا به مرتبهء آتش دنيا رسيده است ؛ زيرا كه روحانيّات در جميع آثار و صفات قوىترند . و از بعضى مكاشفين منقول است كه روزى دامان از سگى برچيد ، آن سگ به او گفت : اگر چيزى خشك ملاقات كند مرا ، ترشّح آبى او را كفايت است ، و اگر تر ملاقات كند مرا ، چند آب او را كفايت است ، تو دامان از خباثات باطنى و نفسانى و هستى موهوم خود برچين كه آب هفت دريا طهارت او را كفايت نيست مگر آب رحمت پروردگار و فضل او . و آنچه از اهل كشف معلوم شده ، در بدايت احوال در بين رياضات و طاعات ، « روايح شديد العفونة » « 12 » استشمام مىكنند اشدّ از روايح نجاسات بدنى جسمانى از خود و از اهل دنيا و به اين جهت از خلق گريزانند . و عفونتى كه از حضرات يهود و نصارى استشمام مىشود ، عفونت كفر باطنى و خباثات نفسانيّهء ايشان است . امّا طريق تذكّر به اين نجاسات و زوال آنها از بدن و نفس و قلب ، ترك محبّت دنيا و مشتهيات نفسانيّهء بدنيّه است . و تطهير بدن و نفس و قلب از خبث و حدث اين نجاسات ، بمياه ظاهر و مياه توبه و انابه و قناعت و تقوى است تا ظاهر و باطن انسان پاك و طاهر شود از جميع اخباث و احداث ، و مهيّا گردد به جهت طاعت كامل حقّ تعالى به طريقى كه حضرت امام عليه السّلام در اين باب ، دستور العمل فرموده مىفرمايد : بيت الطّهاره را مستراح ناميده‌اند به جهت

--> ( 12 ) - بوهاى بسيار بد