نكند كه باعث جفاى به منعم است . پس لازم شكر ، عمل به طاعات و اجتناب از معاصى است و حفظ و حراست خويش از مخالفت منعم حقيقى به واسطهء نعمت او . و نعمت محبّت و فقر و معرفت حقّ جلّ و علا از اعظم نعماى ظاهرى و باطنى است ؛ زيرا كه ساير نعماء ، عامّ است اكثر خلق را از عوامّ و خواصّ ، و اين نعمت محبّت و فقر و معرفت ، خاصّ است به « اخصّ خواصّ » « 21 » اين امّت كه بزرگان دين و شيعيان خالص‌الولاى امير المؤمنين ( ص ) اند . چنان‌كه جهّال و منافقين چنين تصوّر كردند كه هركس اغنى « 22 » و اشرف امّت است - به حسب مال ، و حسب و نسب - مىبايد نعمت كمال دين و تشيّع ، او را نصيب شود . و نظر حقارت به فقرا و مهاجرين و انصار حضرت رسول خدا ( ص ) كه اهل صفّه بودند نمودند ، بسبب تعريفاتى كه در حقّ ايشان از آن حضرت شنيدند چون « سلمان » « 23 »

--> ( 21 ) - ممتازترين و برگزيده‌ترين برگزيدگان ( 22 ) - ثروتمندتر ( 23 ) - « سلمان فارسى » يا به تعبير اهل بيت : « سلمان محمّدى » ( ص ) ؛ شخصيّت عظيم آن جناب مشهورتر از آنست كه نيازمند ترجمه باشد امّا از آنجا كه بردن نام چنين شخصيّت‌ها بر كمال و زيبائى هر تأليف و تصنيف مىافزايد به‌ويژه اين كتاب كه بذكر اوصاف مردان الهى آراسته و طريق استكمال ايشان در آن مندرج است . بارى در اصل چنانچه خود شرح داده دهقان‌زاده‌اى بوده است از ناحيه « جى » از نواحى « اصفهان » و يا « رامهرمز » نام اوليّهء او « روزبه » بوده و در كودكى بدين حضرت عيسى گرويده و چون از كشيشان ، ظهور پيامبرى را شنيده خانهء پدر را ترك كرده و در پى مقصود بسير و سفر رو نهاده تا پس از گذرانيدن مراحلى كه در تاريخ زندگانى او آمده است در « مدينهء منوّره » بدرك محضر حضرت ختمى مرتبت مشرّف مىگردد و بدست آن حضرت مسلمان مىشود و چون به حالت بردگى به آن حضرت عرضه شده بوده آن حضرت او را از خواجه‌اش خريده و آزاد مىفرمايد . از آنگاه پيوسته ملازم آستان مقدّس نبوى رهسپار طريق استكمال مىگردد و در مقام صدق و اخلاص و محبّت به آن حضرت و خاندان جليل او تا به آنجا پيش مىرود كه از لسان پيغمبر خدا يك تن از اهل بيت بشمار مىآيد و از بركت تربيت حضرت محمّدى صلّى اللّه عليه و آله چنان منزلتى مىيابد كه دست هيچيك از اصحاب خاصّ نيز به چنان منزلت و مكانت نرسيده است : « محدّث قمى » در كتاب « تحفة الاحباب » -