الموانع « 8 » ، پراعادى « 9 » و مهلكات ، « قليل الظّواهر » « 10 » و « كثير البطون » « 11 » ، و عبد سالك در طريق عبادت ، « ضعيف الجسم » « 12 » ، « قصير العمر » « 13 » ، « كثير الشّغل » « 14 » ، و با اين همه چگونه تواند « از عهدهء كامل » « 15 » برآيد كه مقبول سلطان عظيم غنىّ جليل و ملك عادل گردد . و در بيان آفات باطنى عبادت و التزام خلوص آن از آفات مذكوره ، حديث « معاذ جبل » « 16 » عليه الرّحمة كفايت است : روايت كرده « ابن فهد حلّى » در كتاب « عدّة الدّاعى » از كتاب « المنبئ عن زهد النّبىّ » : « عن عبد الواحد ، مرفوعا الى معاذ بن جبل » « 17 » [ كه ] گفت : گفتم حديث كن مرا به حديثى كه شنيده باشى از حضرت رسول اللّه ( ص ) و حفظ كرده باشى او را به دقّت به طريقى كه حديث كرده است آن حضرت ترا . گفت « معاذ » : بلى و گريه كرد ، بعد گفت : پدر و مادرم فداى رسول خدا باد ، حديث فرمود درحالىكه من رديف و عقب او بودم و ما حركت و سير مىكرديم ، ناگاه بلند كرد چشم را به سوى

--> ( 8 ) - داراى مانعهاى بزرگ ( 9 ) - دشمنان ( 10 ) - اندك‌نما ( 11 ) - پرمغز ( 12 ) - با جسم ناتوان ( 13 ) - كوتاه عمر ( 14 ) - پرمشغله ؛ كسى كه گرفتاريهاى بسيار داشته باشد . ( 15 ) - كاملا از عهده برآيد . ( 16 ) - از مشاهير اصحاب پيغمبر اكرم است و آن حضرت او را با « عبد اللّه بن مسعود » صحابى معروف كه از قرّاء و صاحب‌نظران در فنّ قرائت بوده و به سال 32 هجرى وفات نموده اخوّت داد . « معاذ بن جبل » مردى بلند بالا و درشت چشم و سفيد اندام بوده و بيشتر به روايت همين حديث كه به حديث رفع اعمال معروف است و آن را از رسول خدا بسيار روايت مىكرده است شهرت دارد وفات « معاذ » به سال 18 هجرى در شهر « عمواس » در نزديكى بيت المقدس ، به مرض و با اتّفاق افتاد . ( 17 ) - از عبد الواحد ( يكى از روات حديث ) همچنان تا « معاذ بن جبل » .