يار در خانه و ما گرد جهان مىگرديم * آب در كوزه و ما تشنه‌لبان مىگرديم داشته مىرسد . در قليل مدّت كه مواظبت به دستور آن بزرگوار مىنمايد به اقصى مقصد خود نايل مىشود بعد از آن قريب به چهل سال در مسند ارشاد نشسته به هدايت گم‌گشتگان وادى ضلالت مشغول مىشود تا در حدود سنهء هزار و دويست و هشتاد و دو به امر باطنى از طريق دار الخلافهء طهران عازم زيارت آستان مبارك سلطان دين علىّ بن موسى الرّضا ارواح العالمين فداه مىشود . در رفتن و برگشتن در طهران بسيارى از مخموران بادهء غفلت را به اسباب ارشاد و اذكار بيدار و هوشيار مىفرمايد و در برگشتن كه قريب به سه سال در طهران اقامت مىفرمايند ، اين شرح و نسخه را تأليف مىنمايند چنان كه شرح اين مطلب را در ديباجه به تفصيل بيان فرموده . خلف الصّدق و خليفه و جانشين آن بزرگوار ميرزا جلال الدّين محمّد الملقّب بمجد الاشراف و المتخلّص بقدسى « 10 » قدّس اللّه سرّه [ فرمودند كه ] بر لفظ مبارك ايشان مىگذشت كه در وقت مراجعت از مشهد مقدّس فرمود : جلال الدّين ! دفعهء ديگر هم من به اين آستان مبارك مشرّف خواهم شد و تو همراه و با من نخواهى بود ، و من حيرت داشتم كه چگونه سوائى و دورى من از ايشان ممكن مىشود تا اينكه بعد از سه سال از طهران كه به شيراز عزيمت شد در مورچه‌خوار از محال اصفهان

--> - كتابست . رحلتش به سال 1231 اتّفاق افتاد و در حافظيهء شيراز كنار تربت پير خود جناب آقا محمّد هاشم متوفى به سال 1199 مدفون گرديد قدّس اللّه سرّهما . ( 10 ) - آن جناب سى و ششمين ركن سلسله و چون اسلاف كرام خود به تمشيت و توليت آستان حضرت امير سيّد احمد شاه چراغ مىپرداخته و در عين حال به مراقبت كامل حال سلّاك و تربيت ايشان همّت مىگماشته‌اند - اگرچه اين‌همه اشتغالات مجال تأليف و تصنيف براى ايشان نگذاشته بود بااين‌همه بديع‌ترين اثر علمى ايشان تكميل دوائر توحيدى مهر نبوّت است كه در دو لوحه متفاوت بعرصهء اظهار آمده و مىتوان گفت كه آن دو ، دو نمودار گويا از اسرار مبدأ و معاد ، براساس و مبانى عرفان و حكمت الهى تنظيم و ترسيم گرديده است و رساله‌اى نيز كم‌حجم امّا بسيار عميق در تحقيق مطالب و اشكال و دوائر مزبور بنام « مرآة الكاملين » مرقوم داشته‌اند و هم رسالهء ديگر بنام « عنقائيه » كه آن نيز مبيّن برخى از مطالب همان دوائر است نگاشته‌اند . براى مطالعهء مفصّل حالات آن جناب به رسالهء اوصاف المقرّبين و نيز رسالهء قدسيّه رجوع شود وفات آن جناب به سال 1331 هجرى قمرى در شيراز اتّفاق افتاده و در جوار حضرت شاه چراغ مدفون گرديده است قدس اللّه سرّه .