حيات چشانيدند . و رابع از مطالب آنست كه چون عصر امام پنجم بود حضرت امام عليه السّلام او را به ملكوت پنجم از ملكوت و عوالم دوازده‌گانه ائمّهء هدى ( ص ) رسانيدند و در آن وقت هفت عالم ديگر به سبب عدم ظهور هفت امام در عالم كون تحقّق نيافته بود و ليكن حال كه زمان غيبت امام قائم عليه السّلام است ملكوت اثنا عشر تماميّت يافته . امّا هرگاه آن حضرت مىخواستند به قوّت امامت و قدرت الهى ملكوت سبعهء ديگر را هم به جابر مىنمودند ؛ چنان‌كه حضرت صادق ( ص ) به « داود بن كثير » « 254 » و بعضى ديگر نمودند كه ذكرش خواهد آمد . و نيز در حديث « بساط و غمامه » « 255 » به روايت « سلمان فارسى » « 256 » رضى اللّه عنه از

--> ( 254 ) - « محدّث قمّى » صاحب « تحفة الاحباب » در ترجمهء « داود رقّى » چنين آورده است : از اصحاب حضرت صادق و موسى بن جعفر عليهما السّلام است و تا زمان حضرت رضا ( ع ) را درك كرده و از حضرت صادق روايت است كه مىفرمود منزلت « داود رقّى » نزد من به‌منزلهء « مقداد » است نزد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله . ( 255 ) - « بساط » بمعنى فرش گسترده است و « غمامه » بمعنى ابر است و اين حديثى است كه از قول « سلمان » كه خود از افراد شركت‌كننده در آن قضيّه بوده روايت شده ؛ و اين حديث شرح سيريست ملكوتى كه به همراه حضرت امام حسن و حضرت امام حسين عليهما السّلام و جناب محمّد حنفيّه فرزند ديگر حضرت امير ( ع ) و محمّد بن ابى بكر و عمّار ياسر و مقداد و سلمان در حضور حضرت امير مؤمنان صورت گرفته و چون آن حضرت همراهان خود را در اين سير ملكوتى بر فراز قطعه ابرى حركت داده‌اند اين حديث به حديث غمامه يا بساط شهرت يافته است و پيش از اين در باب سير ملكوتى و چگونگى آن ، آنجا كه سخن از اقليم هشتم و مقرّ حضرت صاحب‌الامر عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف در ميان بود بتفصيل مطالبى بيان گرديد رجوع شود . ( 256 ) - « ابو عبد اللّه سلمان فارسى » صاحب فرمان « سلمان منّا اهل البيت » و اعلم و اكمل اصحاب رسول خدا و علىّ مرتضى است شهرت او نه چندانست كه نيازى به تذكار داشته باشد . . او از بارزترين نمونه‌هاى يك انسان معمولى است كه در مكتب نبوّت و ولايت محمّدى علوى به عالىترين درجات ايمان دست يافته و بمقام عصمت اكتسابى و ولايت جزئى نائل گرديده و راهگشاى طريق وصول به اين سعادت عظمى براى امّت مرحومه گشته است سلام اللّه عليه . وفات آن جناب در دوران زمامدارى عثمان بنا بنقل « ابن جوزى » در « صفة الصفوة » به سال 34 هجرى در شهر مداين اتّفاق افتاد .