وى شيخ الاسلام اصفهان بود ؛ اما به علت مشاجره و اختلافى كه ميان او و ملا حسن على تسترى درگرفت ، سلطان العلماء او را در سال 1055 از آن منصب عزل كرد و على نقى كمره‌اى را براى آن منصب برگزيد . پس از آن ، شارح ، آثار مختلفى را به نام شاه عباس صفوى دوم نگاشت ؛ اما گويا اين كار ، اثرى در جبران جايگاه از دست رفته‌اش نداشت . تولد و وفات بنا بر گفتهء علامه آقا بزرگ تهرانى ، تولد او به سال 1001 بوده است . « 1 » ولى قلى شاملو گويد : مولد و مكان نشو و نماى ايشان اصفهان است . در سنهء 1075 در بلدهء دار الإرشاد اردبيل وفات يافت . مدفنش در قرب عقبهء آستانهء منوّرهء متبركهء سدره مرتبهء عرش . . . حضرت صفى الدين اسحاق است . « 2 » خاتون‌آبادى وفات او را به سال 1074 ضبط كرده است . « 3 » چنان‌كه در ابتداى مقدمه متذكر شدم اين مقدمه چكيده‌اى از مقدمهء التحفة الرضوية شرح عربى مؤلف بر صحيفه ، و در آنجا مستندات مطالب ذكر شده است ، هركه تفصيل شرح حال مؤلف را خواهد به آنجا مراجعه كند . تحفهء رضويه كتاب پيش‌رو ، منتخبى از شرح عربى مؤلّف است . وى در مقدمه ، انگيزهء نگارش شرح را چنين بيان مىكند :

--> ( 1 ) . طبقات أعلام الشيعه ( الروضة النضره ) ، ج 5 ، ص 616 . ( 2 ) . قصص الخاقانى ، ج 2 ، ص 59 - 60 . ( 3 ) . وقائع السنين ، ص 523 .