روز قيامت هشت مىشوند . و حاملان عرش به معنى علم نيز از انسان هشت نفرند ، از پيشينيان نوح و ابراهيم و موسى و عيسى عليهم السّلام است : « فَأَوْحَيْنا إِلَيْهِ أَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنا » ، ( هود ، 37 ) ، كه عين در اينجا به معنى علم و عون و حفظ بود ، از آنكه حق‌تعالى از آلات ادراك و حواس منزّه و پاك ، و هرچه بدينها ماند از آيات ديگر . [ عقيده شيعه درباره معاد ] و اعتقاد ما آنست كه حشر و معاد جسمانى و ابدانى و عذاب و راحت قبر و سؤال منكر و نكير و پل صراط و ميزان عدل و بهشت و دوزخ حق و صدق است . و صاحب معصيت كبيره اگر بىتوبه بميرد مخلّد و جاويد در آتش نخواهد ماند ، و آيات چند كه دلالت بر خلاف آن كنند متأوّل باشند ، مثل آيهء عظيمهء : « وَ مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فِيها » ، ( نساء ، 93 ) ، و تأويل اين آيه به سه طريق كرده : يكى آنكه مراد حق‌تعالى از خلود قاتل مؤمن در دوزخ مكث طويل و زمان درازى است نه بودن جاويد . دوّم آنكه بودن جاويد در دوزخ جزاى كسى است كه مؤمن را از براى آنكه مؤمن است كشته باشد و چنين شخص خود بىدغدغه كافر بود و كافر مستحقّ عذاب مؤبّد باشد . و بعضى بر آن رفته‌اند كه مراد آن است كه اگر حق‌تعالى قاتل مؤمن را جزاى وافى دهد و عفو نكند و نيامرزد ازبس‌كه معصيت او عظيم است جزاى او دائم معذّب بودن باشد ، و رواست كه به وساطت يا به واسطه آن همه را ببخشد يا پاره‌اى را عذاب كند . و به تحقيق كه مؤمنان و گرويدگان به زبان و به دل به خدا و رسول خدا و أئمّهء هدى با شرائط آن مؤبّد و هميشه در بهشت باشند . [ عقيده شيعه درباره محبت ] و اعتقاد ما آن است كه واجب است محبّت رسول ( ص ) ، و آن كسانى كه قائم ايستادند بر متابعت او و مخالفت ننمودند اوامر و نواهى او را بعد از وفات او و گردن نهادند بدانچه آن حضرت وصيّت كرده بود ايشان را بدان در حال حياتش ، و برى و بيزاريم از آن كسانى كه حرب كردند با امير المؤمنين و آن كسانى كه غصب كردند حق او را يا يارى كردند محاربان و عاصيان را يا راضى شدند به ظلم ايشان . [ عقيده شيعه درباره فروع دين و برخى از احكام آن‌ها ] و اعتقاد ما آن است كه نماز پنجگانه واجب است بر هر شخصى كه بالغ و عاقل باشد ؛ امّا شرط صحّت اسلام است مگر بر زن حايض و نفساء در زمان حيض و