به درستى كه آن حضرت معصوم است از اوّل عمرش تا به آخر از گناهان كبيره و صغيره و از سهو و نيسان و از جميع نقصهاى پيدا و پنهان ، و نبوّت به دو ختم شد و بعد از و پيغمبرى نمىباشد ، و هرچه بدان امر كرده است و هرچه از آن نهى نموده است در دين ما اجتهاد وى نيست ، بلكه به وحى و الهام الهى است . [ عقيده شيعه درباره جانشينان پيامبر صلى الله عليه و آله ] و اعتقاد ما آنست كه خليفهء بىواسطه بعد از پيغمبر و امام بر حق امّت او ، به نصّ جلىّ آيه و حديث روز عيد غدير ، و غير آن از دلايل عقل و نقل ، امير المؤمنين و سيّد الوصيين علىّ بن ابى طالب است ، و بعد از او فرزند ارجمندش امام حسن ( ع ) ، و بعد از او امام حسين ( ع ) ، و بعد از او امام زين العابدين ( ع ) ، و بعد از او امام محمّد باقر ( ع ) ، و بعد از او امام جعفر صادق ( ع ) ، و بعد از او امام موسى كاظم ( ع ) ، و بعد از او امام علىّ بن موسى الرّضا ( ع ) ، و بعد از او امام محمّد تقى ( ع ) ، و بعد از او امام علىّ نقى ( ع ) ، و بعد از او امام حسن عسكرى ( ع ) ، و بعد از او امام محمّد مهدى صاحب الزّمان ، صلوات اللّه و سلامه عليهم اجمعين است . و هر سابقى از اين حضرات نيز وصيّت كرده لاحق خود را به نيابت خود و امامت ، پس به نصّ هريك آن ديگرى خليفة اللّه بود . و به تحقيق كه ايشان و همهء انبياء و اوصيا معصوم و پاكند از همهء گناهان سهو و نيسان و نقص‌هاى ديگر ، و خاتم الائمّه صاحب الزّمان عليه السّلام است ، زنده است و پوشيده از خلق ، مانند خضر و الياس ، تا آن زمان كه حق‌تعالى رخصت ظهور دهد ، و چون ظاهر شود زمين را پر كند از عدل و راستى چنان كه پر شده باشد از جور و ظلم . [ عقيده شيعه درباره معجزات ] و اعتقاد ما آنست كه ظاهر مىشود معجزات در دست انبيا و صادر مىشود كرامات از اوليا ، بلكه صاحبان ولايت آن را حيض الرجّال مىنامند و كار سهلى مىدانند . و محقق طوسى قدّس سرّه - قصّهء مريم را كه هر مرتبه كه حضرت زكريا ( ع ) به مسجد پيش وى شدى آنچه وى را بايست در محراب حاضر يافتى . و قصّهء آصف برخيا كه به سليمان گفت : تخت بلقيس را پيش از آنكه تو چشم بر هم نهى و باز كنى پيش تو حاضر كنم و چنان كه بكرد . و نه مريم نبى بود و نه آصف . و غير از آن نيز از قصص صحيحهء صادقهء كه دلالت مىكند بر ثبوت كرامات براى اوليا - در الهيّات