( شرح حديث اول ) [ از حضرت امام زين العابدين عليه السلام : انّ الله عزّ و جلّ خلق النبيّين من طينة علّيّين ، قلوبهم و أبدانهم . و خلق قلوب المؤمنين . . . ] حديث اول آن است كه روايت كرده از ربعى بن عبد الله از مردى از حضرت امام زين العابدين عليه السلام كه فرمود كه : " انّ الله عزّ و جلّ خلق النبيّين من طينة علّيّين ، قلوبهم و أبدانهم . و خلق قلوب المؤمنين من تلك الطينة و جعل خلق أبدان المؤمنين من دون ذلك . و خلق الكفار من طينة سجّين ، قلوبهم و ابدانهم . فخلط بين الطينتين . فمن هذا يلد المؤمن الكافر و يلد الكافر المؤمن . و من ههنا يصيب المؤمن السيّئة و يصيب الكافر الحسنة . فقلوب المؤمنين تحنّ الى ما خلقوا منه ، و قلوب الكافرين تحنّ الى ما خلقوا منه " يعنى به درستى كه خداى عز و جل آفريده است پيغمبران را از طينت علّيّين ، دلهاى ايشان را و بدنهاى ايشان را ، و آفريده است دلهاى مؤمنان را از آن طينت و گردانيده است آفريدن بدنهاى مؤمنان را از پستر از آن ، و آفريده است كافران را از طينت سجين ، دلهاى ايشان را و بدنهاى ايشان را ، پس آميزش داده است ميانهء اين دو طينت ، پس از اين مىزايد مؤمن كافر را ، و مىزايد كافر مؤمن را . و از اينجا مىرسد مؤمن گناه را و از اينجا مىرسد كافر كار نيك را ، پس دلهاى مؤمنان شوق دارند و ميل مىكنند به سوى آنچه آفريده شده‌اند از آن ، و دلهاى كافران شوق دارند و ميل مىكنند به سوى آنچه آفريده شده‌اند از آن . توضيح : طينت به معنى قطعه‌اى از گل آمده و به معنى خلقت و جبلت نيز آمده . و عليين چنان كه بعضى از اهل لغت گفته‌اند نام موضعى است در آسمان هفتم كه ارواح مؤمنان بالا روند به آنجا ، و بعضى گفته‌اند مراد به آن بهشت است . و ممكن است كه به هر دو معنى باشد ، و ممكن است كه بهشت