سورهء فاطر آيه بيست و هفتم ) فرموده إِنَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ . و از جمله آياتست كه خداى دانش را حكمة ناميده ، و امر حكمة را بزرگ شمرده كه : فرمايد ( در سوره بقره آيهء دويست و هفتاد و دوم ) وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً حاصل تفسير علما دربارهء حكمة مواعظ قرآنست ، در قرآن علم و فهم و نبوت را تعبير بحكمة نموده كه فرمايد وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ يا آنكه در ( سورهء مريم آيه يازدهم ) فرموده وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا يا آنكه ( در سوره نساء آيه پنجاه و هفتم ) فرموده فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ همه جا مراد علم است . و از جمله آياتست كه خداى متعال دانشمندان را بر غير آنها برترى داده كه ( در سورهء زمر آيهء هشتم ) فرمايد قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ . خداى متعال در قرآن ميان هفت دسته جمع فرموده خبيث و طيب ، كور و بينا ، تاريكى و روشنى ، بهشت و دوزخ ، گرمى و سردى ، و هرگاه تفسير اين موضوع را با تدبر درك نمودى خواهى فهميد كه مراد از همه علم است . خداى متعال دانشمندان را در رديف خود و فرشتگان قرار داده كه ( در سورهء آل عمران آيه هفدهم ) فرمايد شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَ الْمَلائِكَةُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ باضافهء اقتران مذكور ، درباره اكرام ايشان ( سورهء آل عمران آيهء ششم ) فرموده ، وَ ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ ، باز در ( سورهء رعد آيه چهل و سوم ) فرمايد قُلْ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ و ( در سورهء مجادله آيه دوازدهم ) فرموده يَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجاتٍ .