شيوه‌ى تصحيح : مصحح محترم هر سه نسخه‌ى معرفى شده را به موازات در دسترس داشته است و در تصحيح اتفاق و أصح نسخ را مد نظر داشته است از همين رو ، در پاورقى و ارجاعات نام اختصارى هر سه نسخه را مىبينيم به شرح : - نسخه‌ى تربت جام به نشانه‌ى حرف ( ج ) - نسخه‌ى هرات به نشانه‌ى حرف ( د ) - نسخه‌ى توبينگن به نشانه‌ى حرف ( ت ) از آنجا كه استنتاخ نسخ مذكور مربوط به قرن حاضر و دهه‌هاى اخير است ( مانند ج و د ) و يا فاقد تاريخ كتابت و نام ناسخ است ( نسخه‌ى ت ) ، مصحح محترم به‌ناچار - چون مسأله‌ى اقدم نسخ ملاك نيست ، عالمانه اين شيوه را برگزيده است . از امتيازات اين تصحيح استاد روان‌شاد آن است كه وى به رهاورد عمرى دقت و تحقيق در آثار و احوال شيخ - با آگاهى از نوع نشر و حوزه‌ى واژگانى و مفاهيم ذهنى شيخ ، بهترين و گوياترين و سازگارترين عبارت را در اتفاق نسخ برگزيده است . امّا صورتى ديگر از تصحيح استاد ، استناد به آثار شيخ - در تصحيح اين اثر - است آن‌گاه كه نسخه‌هاى موجود در دسترس ايشان ناقص بوده و يا ناسخان مطلبى را ناتمام و ابتر وانهاده‌اند ، ايشان از آثار ديگر شيخ مدد جسته‌اند و مطلب را به اكمل و اصحّ حال درآورده‌اند . مثلا : در پاورقى صفحه‌ى 8 مرقوم فرموده‌اند : « صورت درست‌تر پارسى اين خبر از يكى ديگر از آثار شيخ ، يعنى كتابت بحار الحقيقة - باب سيزدهم - به متن منتقل شد . » و يا در پاورقى صفحه‌ى 42 : « صورت درست‌تر و كامل‌تر اين خبر بدون افتادگى و پارسى آن از باب سوم كتاب روضه المذنبين به اين قسمت از متن انتقال شد . » و نيز پاورقى صفحه‌ى 50 : « جزء افتاده از خبر ، از كتاب انس التائبين به متن منتقل شد . » بخشى ديگر از شيوه‌ى تصحيح عالمانه‌ى استاد مربوط است به عبارات و واژگانى كه ايشان - قياسا بنا به سبك نثر و مفاهيم و مضامين كتاب - جايگزين نموده‌اند .