« كار ايشان آن است كه بنشينند و چيزكى خوش مىخورند و قوالى خوش‌آواز بنشانند و بيتكى مىگويند و اگر دل او به كسى نگران باشد او را بيارند و با خود بنشانند تا دل او جمع شود و جاى ديگر نشود و روح او آسوده باشد . » ( ص 164 ) - وضعيت حلقه‌هاى صوفيه در عصر شيخ : « و پنجاه تن و صد تن در يك حلقه بنشينند كه يكى از ايشان طهارت و غسل به شرط نتوانند كرد و الحمد راست برنتوانند خواند و فريضه‌ى نماز ندانند و شرط روزه ندانند و حرمت علم و شريعت ندانند . از همه علم آن دانند كه بارى چند سر گرد برآرند و عفت چند بكنند تا هزار بار سرگران‌تر از آن شوند كه هستند . » ( ص 165 ) - وضعيت مجالس سماع فسادآميز صوفيه : « چرا چون فرا علم و شريعت رسد خاموشى پيشه گيرند ؟ ! و چون فرا سرود و ابيات رسد دو بيت بيت گويند ؟ ! و شب و روز در آن سماع فسادآميز و در آن ابيات فسق‌آميز شب و روز مىبرند و هركه در اين سخن نگرد ، انصاف بدهد كه چنين است و چه مىرود ! » ( ص 165 ) - غلبه‌ى روحيه‌ى ريا و نفاق : « اگر سخنى برخواهد گفت چند بار گرد برنگرد كه نبايد كه از اين سخن كسى خبر باز جايى برد و فردا تشوير خورم و خجل شوم ! هيچ نگويد كه خداى عزّ و جلّ مىشنود و مرا اين سخن فردا مىبربايد خواند . » ( ص 114 )