يا جهل است به رفتن راه از خود به حق - كه آن را شريعت گويند . و جهل چون در كارى بود كه موافق طبع باشد ، دشوار زائل شود . و بدين سبب است كه گروهىاند كه بىشبهتى بر راه اباحت روند و گويند كه « ما متحيرانيم . » و اگر با وى گويى : « متحير در چه چيزى ؟ » نتواند گفتن . كه وى را خود نه طلب بود و نه شبهت . و مثل وى چون كسى بود كه فرا طبيب گويد كه « من بيمارم » و نگويد كه چه بيمارى است : علاج وى نتوان كرد تا پيدا نيايد كه چه بيمارى است . و صواب آن بود كه وى را گويند : « در هر چه خواهى متحير مىباش ، اما در اين كه تو آفريده‌اى و آفريدگار تو قادر است و عالم و هر چه خواهد تواند - كردن - اندر اين به شك مباش . » و اين معنى وى را به طريق برهان معلوم كنند ، چنان كه شرح كرده آمد .