و از جهت اصطلاح علماى اخلاق : خلاف علاقه و اشتياق به دنيا ، عكس دوستى و عشق به ماديات مىباشد . گفته‌اند كه زهد از سه طريق حاصل شود : ترك نمودن زينت‌ها و تجملات ، ترك نمودن هوى و هوس ، ترك نمودن دنيا و متعلقات آن ؛ بنابراين ، حرف ( ز ) اشاره به اولين ، حرف ( ه ) اشاره به دومين و حرف ( د ) اشاره به سومين خواهد بود . * فضيلت زهد و زاهد : زهد ، يكى از خصلت‌هاى مهمّ پيامبران الهى و اولياء و صالحان شمرده شده كه گوىِ سبقت را ربوده‌اند ؛ و همانطور كه در بعضى منابع وارد شده است ، خداوند حكيم آن را براى انبياء و مقرّبان خود شرط رستگارى قرار داده است ، در دعاى شريف ندبه مىخوانيم : « وَ شَرَطْتَ عَلَيْهِمُ الزُّهْدَ فِي دَرَجَاتِ هَذِهِ الدُّنْيَا الدَّنِيَّة » يعنى ؛ خدايا ! زهد را بر اوليا و صالحانت شرط گذراندن مراحل اين دنياى پَست و بى ارزش را ، دانسته‌اى . شيخ صدوق با سند خود ، از فاطمه دختر امام حسين ، از فاطمه زهرا ، از رسول گرامى اسلام صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ نقل مىنمايد كه فرمود : اولين وسيله پاكى و تكامل اين امّت زهد و يقين است ؛ و هلاك كننده ايشان حرص ، تنگ نظر بودن و آرزوى ماديات داشتن است « 1 » . امام محمّد باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : از امير مؤمنان علىّ عَلَيْهِ السَّلَامُ در باره ايمان سؤال شد در جواب فرمود : ايمان بر چهار ركن استوار است : صبر ، يقين : عدالت و جهاد . صبر بر چهار شُعبه است : شوق ، دلسوزى ، زهد و انتظار و مراقبت ؛ پس هر كه شوق بهشت داشته باشد از شهوات و آرزوهاى نفسانى به دور است ، هر كه دلسوز خود باشد و از آتش بترسد از گناهان فرار و توبه مىنمايد ، هر كه در دنيا پارسا و زاهد باشد ، مصيبت‌ها و مشكلات زندگى بر او آسان و هموار مىشود ، هر كه در انتظار و مراقب مرگ و مردن باشد ، كارهاى

--> ( 1 ) أمالي صدوق : 227 ح 7 ( مجلس 40 ) ، وسائل الشيعة : 16 / 15 ح 20841 .