85 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : محبّت و خدمت نسبت به كسى كه اهل و مستحقّ آن باشد يا نباشد ، انجام دِه ، پس چنانچه او اهليّت نداشته باشد تو اهل آن خواهى بود . 86 - ابو حمزهء ثمالى گويد : شنيدم كه امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ مىفرمود : همانا خداوند عزّ و جلّ عدّه‌اى از بندگانش را اهل معروف قرار داده ؛ و معروف و انجام آن را برايشان محبوب گردانده ؛ و بر جويندگان معروف لازم گردانده كه آن را از اهلش دريافت نمايند ؛ و انجامش را برايشان آسان نموده ، همچنان كه بارش باران را بر زمين‌هاى مرده راحت ساخته تا زمينها و اهلش را زنده و شاداب نمايد . همانا خداوند عدّه‌اى از بندگانش را دشمن و مخالف معروف قرار داده ؛ و معروف و انجام آن را نزد ايشان مبغوض گردانده ؛ و بر جويندگان معروف ممنوع كرده كه نزد ايشان حضور يابند ؛ و انجام آن را سخت برايشان ممنوع نموده همانطورى كه نزول باران را بر زمين‌هاى مرده براى هلاكت اهلش ممنوع كرده است ؛ و آنچه را كه خداوند بخشش نمايد بيش از هر چيز ( قابل تصوّرى ) است . 87 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : همانا خداوند عدّه‌اى از بندگان خود را آفريد و ايشان را براى ( كمك به ) تهيدستان شيعيان ما برگزيد تا بر ايشان كمك و دلجويى كنند . حضرت رسول صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ فرمود : تو را كفايت مىكند كه براى تشكّر از برادرى كه به تو محبّت و خوبى كرده ، بگويى : خداوند پاداش خوبى عطايت نمايد ؛ و چنانچه در مجلسى كه حضور ندارد يادى از او شود ، بگويى : خدا جزاى خيرش دهد ؛ و با چنين كارى ، او را پاداش كافى داده‌اى .