باب چهارم - پيرامون عمل معروف و منكر 79 - امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : انجام كار خوب ، انسان را از پرتگاه هلاكت باز مىدارد ، هر كار خيرى صدقه است ، اهل معروف در دنيا همان اهل معروف جهان آخرتند ؛ و اهل منكر در دنيا همان اهل منكر در جهان آخرت هستند . و همانا اهل معروف ، اوّلين كسانى هستند كه داخل بهشت مىشوند ؛ و اهل منكر ، اول كسانى هستند كه داخل دوزخ مىروند . 80 - علىّ بن سالم گويد : شنيدم كه امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ مىفرمود : آيه‌اى در ( قرآن ) كتاب خداوند وجود دارد كه حتمى و قطعى است . گفتم : آن كدامين آيه است ؟ فرمود : سخن خداوند متعال در كتابش مىباشد ، كه فرمود : « آيا پاداش احسان چيزى غير از احسان مىباشد » ؟ ! ( اين قانون براى ) كافر ، مؤمن ، نيكوكار و بدكار جارى خواهد بود ؛ و هر كه نسبت به او كار نيكى شود ، وظيفه‌اش جبران و مكافات است و مكافات آن اين نيست كه همان كار نيك را متقابلًا انجام دهد ، بلكه توجّه نمايد كه آنچه را او برايش انجام داده ، گوى سبقت را در آن كار نيك ربوده است .

--> وسائل الشيعة : 16 / 307 ح 21615 . تحف العقول : 395 ( ضمن وصيّة الإمام الكاظم عَلَيْهِ السَّلَامُ لهشام ، عنه البحار : 1 / 151 ، و 78 / 311 ، و مستدرك الوسائل : 12 / 355 ح 14280 .