61 - يكى از مردان بنى هاشم گويد : از آن حضرت ( امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ ) شنيدم كه مىفرمود : هر كه چهار چيز در او باشد اسلامش كامل مىباشد و اگر سراپايش را هم خطا و لغزش فرا گرفته باشد چيزى از آن ناقص و كم نگردد : صداقت و راستگويى ، حيا و پاكدامنى ، اخلاق نيك ، شكر و سپاس ( نسبت به ولى نعمت ) . 62 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : شخصى بيابان نشين نزد رسول خدا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ آمد و اظهار داشت : اى رسول خدا ! من بيابان نشين هستم و مسافرت مىروم ، چيزى را به من بياموز ( كه سعادت دنيا و آخرتم را تامين كند ) . حضرت رسول صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ فرمود : غضب نكن ، اعرابى آن سخن را ساده گرفت و نزد حضرت باز گشت و سؤال خود را تكرار كرد و حضرت همان جواب را تكرار نمود ، پس مرد به خود آمد و گفت : ديگر چيزى نمىپرسم ، همانا مرا نصيحت كرد و مرا بر حذر داشت كه هنگام غضب تهمت نزنم ، و كسى را به قتل نرسانم . امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ افزود : غضب كليد هر شرّى است . و فرمود : ابليس همراه ملايكه بود ( و عبادت خدا مىكرد ) و ايشان گمان مىداشتند كه او از جنس آنها است ، ولى خدا مىدانست كه جزء آنها نيست ؛ و چون خداوند سبحان ، به ملائكه دستور سجده براى آدم داد ، ابليس سرپيچى و ( از روى تكبّر ) غضب كرد ، پس خداوند آنچه را كه در وجود آن ملعون بود به صورت خود خواهى و غضب خارج و آشكار نمود .