237 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : بعد از آنكه سعد ( بن معاذ ) فوت نمود ، هفتاد هزار فرشته او را تشييع جنازه كردند ؛ رسول خدا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ بر بالين قبرش ايستاد و فرمود : ( آيا ) مانند سعد فشار قبر ببيند ؟ ! مادر سعد گفت : اى سعد ! گوارايت و گراميت باد . پس رسول خدا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ به او فرمود : اى امّ سعد ! چيزى را بر خداوند تحميل نكن ، گفت : اى رسول خدا ! شنيده‌ايم كه در بارهء سعد چنان تعريف مىنمودى ، فرمود : همانا سعد نسبت به خانواده‌اش زبانى خشن داشت . 238 - ابو بصير گويد : شنيدم كه امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ مىفرمود : هنگامى كه رقيّه دختر رسول خدا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ فوت نمود ، آن حضرت بر بالين قبر او ايستاد و دست خود را به سمت آسمان بالا برد و اشك از چشمانش جارى شد ، ( بعضى از اصحاب ) گفتند : اى رسول خدا ! ما ديديم كه سر خود را به طرف آسمان بلند نمودى و اشك چشمانت جارى شد . فرمود : از پروردگارم در خواست كردم كه رقيّه را به خاطر من ببخشد و از فشار قبر در امانش دارد . 239 - بشير نبّال گويد : شنيدم كه امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ مىفرمود : رسول خدا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ قبر سعد را مخاطب قرار داد و دست ( مبارك ) خود را بر آن كشيد و بىاختيار بين دو شانه‌اش تكان خورد . به او گفته شد : اى رسول خدا ! ديديم كه قبر سعد را مخاطب قرار دادى و ديديم كه بىاختيار شانه‌هايت تكان خورد و فرمودى : اين چنين با سعد عمل مىشود ؟ ! حضرت فرمود : مؤمنى نيست ، مگر آنكه براى او فشار قبر خواهد بود .