232 - ابو عمرو بزّار گويد : در محضر امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ نشسته بوديم ، كه برخاست و داخل خانه شد ( و پس از لحظه‌اى ) بازگشت و دو طرف چهار چوب درب اتاق را گرفت و سلام نمود . چون جواب سلام حضرت را داديم ، فرمود : به خدا سوگند ! من شما را دوست دارم ، بوى شما ، حالات شما را دوست دارم ، شما بر دين خدا و آيين ملايكه‌اش هستيد ، فاصله‌اى بين شما و بين اينكه چشمش روشن گردد ، نيست مگر آنكه جانش به اينجا برسد - و اشاره به حلقوم خود نمود - سپس فرمود : تقواى الهى داشته باشيد و براى تقويت آن از زُهد كمك جوييد . 233 - امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : فاصله‌اى بين شما و بين اينكه چشمش روشن شود و بصيرت يابد ، نيست مگر آنكه جانش به اينجا برسد ، پس فرشته مرگ نزدش آيد و گويد : آنچه را در دنيا مىخواستى ، برايت فرا رسيد و آنچه را از آخرت مىخواستى ، بر آن اشراف يافته‌اى ؛ پيش روى تو گذشتگان صادق - حضرت رسول ، علىّ و ابراهيم عليهم السلام - هستند . 234 - قتيبه اعشى گويد : شنيدم كه امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ مىفرمود : بخاطر ما ( اهل بيت عصمت و طهارت ) با پدران ، فرزندان و همسران خود دشمن شديد و ثواب و پاداش شما بر خداوند متعال مىباشد ، به راستى نيازمندترين شما دوستى و محبّت ما ( اهل بيت رسالت ) است ، آن وقتى كه جان به اينجا رسد - و اشاره به حلق خود نمود .