226 - عبد الرحيم قصير گويد : به امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ گفتم : صالح بن ميثم از عبايه اسدى نقل كرده است كه امام علىّ عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : به خدا سوگند ! بنده‌اى مرا را مبغوض و دشمن ندارد ، مگر آن كه هنگام مرگ مرا آن چنان مىبيند كه زشت مىپنداشته است ، و بنده‌اى مرا دوست ندارد مگر آنكه بر محبّت و دوستى من بميرد و مرا به همان حالتى مىبيند ، كه دوست مىداشته است . امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : بلى ( درست است ) ، و رسول خدا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ در سمت راست او مىباشد . 227 - ابو بصير گويد : به امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ گفتم : معناى سخن خداوند متعال كه فرموده است : « پس چگونه خواهد بود هنگامى كه جان به حلقوم رسد * و شما در اين هنگام نظاره گر خواهيد بود * و ما به او از شما نزديك‌تريم و ليكن چشم بصيرت نداريد و نمىبينيد * اگر ( براى اعمالتان ) پاداش داده نمىشديد * پس روح و جانش را بر گردانيد ، اگر راست مىگوييد » چيست ؟ فرمود : هنگامى كه جان مؤمن ، در حال احتضار به حلقوم رسد ، مقام و منزل خود را در بهشت مىبيند و مىگويد : مرا به دنيا باز گردانيد تا آنچه را ديدم براى اهل دنيا خبر دهم ، پس گفته مىشود : راهى براى آن نيست . 228 - عبد الحميد طايى گويد : شنيدم كه امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ مىفرمود : به راستى كه سخت‌ترين حالتى كه دشمنان شما بر اين امر ( ولايت اهل بيت رسالت ) خواهند داشت ، هنگامى است كه جان و روح به اينجا ( يعنى حلقوم ) برسد . و سخت‌ترين چيزى كه يكى از شماها به وسيله آن مورد غبطه ديگران قرار مىگيريد ، هنگامى است كه جان و روح به اينجا برسد - و حضرت اشاره به حلقوم خود نمود - ، پس گرفتاريها و سختىهاى دنيا قطع خواهد شد ؛ و به او گفته مىشود : رسول خدا ، امام علىّ و ( ديگر ) امامان عليهم السلام در پيشواز ، منتظر تو هستند .